Postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach, III Cz 1677/18

Sygn. akt III Cz 1677/18 POSTANOWIENIE Dnia 7 marca 2019 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.) Sędziowie: SO Barbara Braziewicz SO Gabriela Sobczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 marca 2019 r. w G. sprawy z wniosku (...) Bank Spółki Akcyjnej w W. , J. Z. , M. Z. , M. D. , (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. , (...) Spółki Akcyjnej w T. , Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w G. , (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. , (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. , (...) Spółki Akcyjnej (...) W. , (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (...) W. , (...) w W. , (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. przeciwko dłużnikowi M. M. o świadczenie pieniężne w przedmiocie nadzoru nad egzekucją z nieruchomości KW (...) na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 24 sierpnia 2017 r., sygn. akt II Co 1767/14 postanawia: 1. sprostować w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia imię i nazwisko licytanta (wers 5 od dołu) w ten sposób, że w miejsce słów (...) wpisać prawidłowo słowa „ R. Ż. ; 2. oddalić zażalenie. SSO Barbara Braziewicz SSO Leszek Dąbek SSO Gabriela Sobczyk Sygn. akt III Cz 1677/18 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w (...) w postanowieniu z dnia 24 08 2017r. udzielił R. Ż. przybicia własności spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego (opisanego w sentencji), uznając, że wobec prawomocnego zakończenia postępowania ze skargi dłużnika M. M. - zarejestrowanej pod sygn. akt II Co 3181/16 - brak jest obecnie przeszkód do udzielenia przybicia. Orzeczenie zaskarżył dłużnik M. M. , która wnosiła o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia nie zgadzała się z wartością wyceny przedmiotowego prawa i z przyjętym przez wierzyciela sposobem egzekucji oraz podnosiła, że istnieje sprzeczność pomiędzy sentencją postanowienia i jego uzasadnieniem w których jako licytanta, który zaoferował najwyższą cenę nabycia wskazano osoby o różnych nazwiskach. Sąd Okręgowy zważył co następuje : Stosownie do poglądu wyrażonego przez Sąd Najwyższy w postanowienu z dnia 11 02 2000r. – Sąd odwoławczy go podziela - „Przewidziana w art. 997 k.p.c. podstawa zażalenia na postanowienie sądu, co do przybicia ogranicza się do naruszenia przepisów na etapie zawiadomienia o licytacji, toku jej prowadzenia i samego przybicia, natomiast nie odnosi się do wcześniejszych faz postępowania egzekucyjnego” (III CKN 1072/99, OSNC 2000/9/160, Biul. SN 2000/5/12). Skarżąca w zażaleniu kwestionuje samą zasadność skierowania egzekucji do jej nieruchomości oraz ustaloną wartość przynależnego jej prawa. Podstawa jej zażalenia wykracza zatem poza wskazane powyżej granice kontroli instancyjnej postanowień dotyczących przybicia, a to ocenę ich zasadności czyni bezprzedmiotową. W toku prawidłowo przeprowadzonej licytacji przedmiotowego prawa (jej przebieg nie był kwestionowany w zażaleniu) najwyższą cenę zaoferowała R. Ż. ), która wraz z innymi jej uczestnikami została wysłuchana przez Sąd Rejonowy. Tym samym zostały zrealizowane – przewidziane w art. 987 k.p.c. – przesłanki udzielenia jej przybicia, a wydane w tej kwestii postanowienie zawiera wszystkie elementy przewidziane w regulacji art. 990 k.p.c. Czyni to zażalenie bezzasadnym, co stosownie do regulacji art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. prowadziło do jego oddalenia. Natomiast słusznie zażalenie podnosi, że istnieje rozbieżność pomiędzy treścią sentencji a uzasadnieniem zaskarżonego postanowienia w oznaczeniu osoby licytanta, który zaoferował najwyższą cenę (zgodnie z treścią protokołu licytacji i treścią sentencji nosi ona nazwisko (...) ; w uzasadnieniu postanowienia podano wadliwe nazwisko (...) ). Skutkowało to koniecznością sprostowania z urzędu jej oznaczenia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia w oparciu o regulację ar. 350 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. w sposób wskazany w sentencji. Reasumując zaskarżone orzeczenie jest merytorycznie prawidłowe i dlatego zażalenie jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. , a sprostowania jego sentencji dokonano stosując regulację art. 350 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.