Orzeczenie z SAOS
Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie, VI Ka 902/18
Data orzeczenia: 22 stycznia 2019.
To orzeczenie opublikowano w SAOS. Tekst pochodzi z SAOS, dane osobowe zakrył sąd. SAOS ma tylko część orzeczeń, więc nie zawsze znajdziesz tu całą sprawę.
- Sąd
- Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
- Wydział
- VI Wydział Karny Odwoławczy
- Data
- 22.01.2019
- Rodzaj
- wyrok
- Sygnatura
- VI Ka 902/18
VI — numer wydziału, Ka — rodzaj sprawy: apelacje karne, 902 — numer kolejny sprawy w tym roku, 18 — rok, w którym sprawa wpłynęła (2018).
- Repertorium
- Ka: Apelacje karne
- Czas sprawy
- 6,7 mies. to nasz szacunek: od roku 2018 z sygnatury do daty tego orzeczenia
- Skład
- Źródło
- orzeczenie w SAOS ↗
Apelacja lub zażalenie
Sąd wyższy rozpoznał w tym orzeczeniu apelację albo zażalenie od orzeczenia: Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim, II K 62/18 z 2018-05-22.
Nie mamy go w SAOS.
Wynik dla zaskarżonego orzeczenia: uchylone.
Zmiana albo uchylenie orzeczenia nie dowodzi błędu sądu. Brak wpisu nie znaczy, że orzeczenia nie zaskarżono: SAOS ma tylko część orzeczeń. Jak to liczymy
Przepisy przywołane w orzeczeniu
SAOS wylicza przepisy, które sąd przywołał w orzeczeniu. To nie musi być zarzut ani podstawa skazania.
Tekst orzeczenia
Pokaż pełny tekst (3 637 znaków)
Warszawa, dnia 22 stycznia 2019 r. Sygn. akt VI Ka 902/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda protokolant: sekr. sądowy Renata Szczegot przy udziale prokuratora Anny Murzynowskiej po rozpoznaniu dnia 22 stycznia 2019 r. w Warszawie sprawy A. G. , córki J. i L. , ur. (...) w S. ( F. ) oskarżonej o przestępstwo z art. 178a § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 22 maja 2018 r. 1sygn. akt II K 62/18 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Nowym Dworze Mazowieckim. VI Ka 902/18 UZASADNIENIE Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja wniesiona przez prokuratora zasługuje na uwzględnienie, co w efekcie skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji. Zastosowanie warunkowego umorzenia postępowania jest zasadne, jeśli zostaną spełnione przesłanki wskazane w art. 66 § 1 k.k. Przy czym kluczowe jest wykazanie, że wina i społeczna szkodliwość czynu (którego okoliczności popełnienia nie budzą wątpliwości) nie są znaczne, a następnie rozważenie, czy w realiach danej sprawy zachodzą pozostałe przesłanki wskazane w powołanym przepisie. W przedmiotowej sprawie Sąd I instancji w ogóle nie dokonał takiej analizy poprzestając na wyrażeniu przekonania, że oskarżona zasługuje na dobrodziejstwo warunkowego umorzenia postępowania i należy dać jej szansę. Tymczasem skarżący słusznie wskazał na okoliczności, które w realiach niniejszej sprawy uniemożliwiają przyjęcie, że wina i społeczna szkodliwość czynu oskarżonej nie są znaczne. Niewątpliwie należą do nich : - bardzo duży stopień nietrzeźwości – 0,74 mg/l i 0,72 mg/l, czyli ponad półtora promila alkoholu w wydychanym powietrzu; - sposób jazdy oskarżonej, która kierując pojazdem nie była w stanie utrzymać prawidłowego toru jazdy, co spowodowało interwencję policji; - fakt, że oskarżona (co sama przyznała podczas składania wyjaśnień) straciła świadomość i nie pamiętała nawet, że wiozła pasażera. Dodatkowo należy podnieść, że oskarżona w pełni świadomie zdecydowała się na kierowanie samochodem po spożyciu dużej ilości alkoholu. W świetle tych okoliczności uprawnione jest twierdzenie, że stopień winy oskarżonej i społeczna szkodliwość czynu są duże, a usprawiedliwieniem dla jej zachowania nie może być stres związany z sytuacją domową czy osobistą. Stopień nietrzeźwości oskarżonej, jej sposób jazdy oraz pora, w jakiej doszło do zdarzenia, uzasadniają twierdzenie, że stwarzała realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego, bowiem jej zachowanie w każdej chwili mogło stać się przyczyną wypadku lub kolizji drogowej. Nie można także tracić z pola widzenia, że oskarżona w takim stanie wiozła pasażera. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Odwoławczy nie mógł zaakceptować zaskarżonego rozstrzygnięcia i podzielił zarzut zawarty w apelacji prokuratora oraz argumenty przytoczone na jego poparcie. W tym stanie rzeczy jedynym możliwym rozstrzygnięciem – zgodnie z art. 454 § 1 k.p.k. – było uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji, mając na uwadze powyższe argumenty, powinien wnikliwie rozważyć poszczególne okoliczności wpływające na stopień winy i stopień społecznej szkodliwości czynu zarzucanego oskarżonej i wydać rozstrzygnięcie adekwatne do poczynionych ustaleń faktycznych. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.
Szukaj innego orzeczenia