Postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy, II Cz 140/19

Sygn. akt II Cz 140/19 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2019 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Jerzy Dydo Sędziowie: SO Agnieszka Terpiłowska SO Grażyna Kobus po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2019 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. M. przy udziale W. B. , E. P. , W. S. (1) , M. H. o zniesienie współwłasności na skutek zażalenia uczestników postępowania W. B. oraz małoletniej W. S. (1) na zarządzenie przewodniczącego w sprawie ustalenia wysokości zaliczki na poczet opinii biegłego w kwocie 5.000 zł p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. (...) UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 2 października 2018r. wezwano pełnomocnika uczestników postępowania do uiszczenia zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego w kwocie 5.000 zł. W uzasadnieniu zarządzenia Sąd wskazał, że wysokość zaliczki o którą wezwał uczestników postępowania ustalił na podstawie dotychczasowego kosztu łącznego opinii sporządzony w niniejszej sprawie przez biegłego sądowego z zakresu geodezji, który wyniósł 4.998,71 zł. Sąd uznał, że koszt opinii, o której sporządzenie wnoszą uczestnicy postępowania będzie porównywalny, a może nawet większy, niż w sporządzonej w sprawie opinii. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył pełnomocnik działający za uczestników postępowania W. B. oraz Małoletnią W. S. (1) . Zarządzeniu temu zarzucił naruszenie art. 130 4 § 1-3 k.p.c. w związku z art. 13 §2 k.p.c. poprzez ustalenie wysokości zaliczki w kwocie 5.000 zł, tj. w kwocie 5- krotnie wyższej od zaliczki, do której uiszczenia był wezwany wnioskodawca na poczet wydania poprzedniej opinii i jednocześnie w kwocie, która może okazać się wyższa niż cały koszt wydania opinii. Wskazując na powyższe pełnomocnik uczestników postępowania wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia. W odpowiedzi na zażalenie wnioskodawca wniósł o jego oddalenie. Sąd Okręgowy zważył: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Rejonowy wzywając uczestników postępowania do uiszczenia zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego oparł swoje rozstrzygnięcie na treści art. 130 4 § 1-3 k.p.c. , który wyraża zasadę, iż obowiązek uiszczenia zaliczki, na pokrycie wydatków związanych z przeprowadzeniem czynności, obciąża stronę, która wniosła o podjęcie tej czynności połączonej z wydatkami. Czynność połączona z wydatkami może być dokonana tylko w wypadku uiszczenia zaliczki przez stronę w wysokości i terminie oznaczonym przez sąd. Wysokość zaliczki powinna natomiast odpowiadać rzeczywistym lub przewidywanym wydatkom. Jak wynika z ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd I instancji, wysokość zaliczki o którą wezwał uczestników postępowania ustalił na podstawie dotychczasowego kosztu łącznego wydanych już w sprawie opinii przez biegłego sądowego z zakresu geodezji, który wyniósł 4.998,71 zł. Sąd Rejonowy zatem miał powody przypuszczać, że koszt opinii, o której sporządzenie wnieśli uczestnicy postępowania będzie porównywalny, a może nawet większy, niż w sporządzonej już w sprawie opinii, choć ostateczna kwestia związana z poniesionymi przez strony kosztami zależeć będzie od końcowego merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. W tym miejscu należy wskazać, że podnoszona przez pełnomocnika uczestników okoliczność, że nie dysponują on wskazaną w zarządzeniu kwotą zaliczki na pokrycie wynagrodzenia biegłego nie stanowi przedmiotu rozpoznania w niniejszym postępowaniu, bowiem kwestia zwolnienia uczestników postępowania od ponoszenia kosztów sądowych, została już prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem Referendarza Sądowego w Sądzie Rejonowym w Kłodzku z dnia 05.12.2018r., którym oddalono wniosku uczestników o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Zatem, mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy uznał, że proponowana przez Sąd I instancji kwota zaliczki w wysokości 5.000 zł na poczet zawnioskowanego przez uczestników dowodu z opinii innego personalnie biegłego zakresu geodezji nie jest w żaden sposób wygórowana. Stąd też w braku podstaw do uwzględnieni zażalenia, orzeczono jak w sentencji na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. (...) (...) (...) (...) (...) ​ (...) ​ 1. (...) ​ 2. (...) ​ 3. (...) (...) ​ 4. (...) ​ 5. (...) ​ 6. (...) ​ 7. (...) (...) (...) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . (...) ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) - (...) - (...) - (...) (...)