Postanowienie Sądu Okręgowego w Częstochowie, VI Cz 1238/18

Sygn. akt VI Cz 1238/18 POSTANOWIENIE Dnia 22.11.2018 r. Sąd Okręgowy w Częstochowie VI Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Karol Kołodziejczyk (spr) Sędziowie: SSO Halina Garus SSO Janina Ignasiak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22.11.2018 r. sprawy z wniosku Towarzystwa (...) Spółki z o.o. Spółki komandytowo-akcyjnej z siedzibą w G. z udziałem A. C. (1) , M. C. (1) , M. C. (2) , M. C. (3) , A. C. (2) o stwierdzenie nabycia spadku po I. C. na skutek zażalenia wnioskodawcy Towarzystwa (...) Spółki z o.o. Spółki komandytowo-akcyjnej z siedzibą w G. od postanowienia Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 3 października 2018r. sygn. akt II Ns 5278/16 postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt VI Cz 1238/18 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 października 2018 r. Sąd Rejonowy w Częstochowie umorzył postępowanie w sprawie z wniosku Towarzystwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowo-akcyjnej z siedzibą w G. o stwierdzenie nabycia spadku - na podstawie art. 182 § 1 k.p.c. , z uwagi na to, że w ciągu roku od daty postanowienia o zawieszeniu nie złożono wniosku o podjęcie postępowania. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik wnioskodawcy zarzucił: 1. naruszenie prawa procesowego, tj. przepisu art. art. 177 § 1 pkt 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. , poprzez jego niezastosowanie; 2. naruszenie prawa procesowego, tj. przepisu art. 182 § 1 k.p.c. w zw. z art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. , poprzez niewłaściwe zastosowanie, co skutkowało uznaniem, że zachodzą przesłanki do umorzenia mniejszego postępowania, pomimo, iż rzeczywista przyczyna zawieszenia była inna, niż przyjęta za podstawę zaskarżonego orzeczenia. Na podstawie przytoczonego zarzutu skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia, poprzez jego uchylenie w całości oraz o zasądzenie na rzecz wnioskodawcy od uczestników postępowania solidarnie kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych w orzeczeniu kończącym postępowanie. Sąd Okręgowy uznał zażalenie za bezzasadne. Podstawą do umorzenia postępowania w trybie art. 182 § 1 k.p.c. jest m.in. stwierdzenie, że w ciągu roku od daty postanowienia o zawieszeniu nie został zgłoszony wniosek o podjęcie postępowania. Taka sytuacja w istocie zaistniała w sprawie niniejszej. Postanowieniem z dnia 3 października 2017 r. postępowanie zostało zawieszone. Wprawdzie przed upływem rocznego terminu od wydania tego postanowienia tj. 28 września 2018 r. pełnomocnik wnioskodawcy nadał w urzędzie pocztowym we W. pismo procesowe, w którym został sformułowany wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania, ale – pomijając już tę okoliczność, że wpłynął on do Sądu w Częstochowie dopiero 3 października 2018 r. – wniosek ten należy uznać za nieskuteczny z dwóch powodów. Po pierwsze, przyczyny, dla których zawieszono postępowanie, nie ustały, bowiem wnioskodawca nie uzupełnił wszystkich braków uniemożliwiających kontynuowanie postępowania ( co jest poza sporem). Po wtóre, wnioskodawca zażądał ponownego zawieszenia postępowania po jego podjęciu, ale w oparciu o inną podstawę prawną – art. 177 § 1 pkt 3 ( a nie pkt 6 jak dotychczas) k.p.c. Abstrahując od tego, że podejmowanie zawieszonego postępowania tylko po to, żeby je zawiesić ponownie, jest zbędne, nieracjonalne i niecelowe, to przede wszystkim wypada zwrócić uwagę, że wskazywana przez wnioskodawcę nowa podstawa do zawieszenia postępowania nie istnieje. Pełnomocnik wnioskodawcy wskazał, że celem wykonania zobowiązania Sądu wystąpił do Wydziału Udostępniania Danych w Centrum Personalizacji Dokumentów MSWiA z wnioskami o udzielenie stosownej informacji. Niestety do dnia sporządzenia wniosku nie udzielono odpowiedzi. Dalsze postępowanie w sprawie zależy więc od decyzji organu administracji publicznej w zakresie zgody na udostępnienie danych, których w inny sposób wnioskodawca uzyskać nie jest w stanie. Otóż, błędne jest twierdzenie żalącego, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od uprzedniej decyzji administracyjnej wskazywanej przez pełnomocnika wnioskodawcy. Trzeba przypomnieć w tym miejscu, że jest to sprawa o stwierdzenie nabycia spadku po I. C. . Rozstrzygnięcie takiej sprawy polega na wydaniu orzeczenia ustalającego porządek dziedziczenia po tej spadkodawczyni. Takie orzeczenie ma charakter deklaratoryjny. Wskazywana decyzja administracyjna w oczywisty sposób nie ma i nie będzie miała wpływu na to, kto zostanie uznany przez sąd za spadkobiercę I. C. . Wydanie takiej decyzji jedynie ułatwi wnioskodawcy uzupełnienie braków wniosku, będących przyczyną zawieszenia postępowania, co w żadnym razie nie jest tożsame z wpływem na rozstrzygnięcie sprawy. Zarzuty zażalenia – ze wskazanych względów – są zatem chybione. Zaskarżone postanowienie należało więc uznać za prawidłowe i dlatego - na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. - zażalenie podlega oddaleniu.