Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach, IX U 1199/16

Sygn. akt IX U 1199/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 września 2018 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Maria Olszowska Protokolant: Jolanta Nagrodzka przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 27 września 2018 r. w Rybniku sprawy z odwołania B. W. / W. / przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ponowne ustalenie wysokości emerytury na skutek odwołania B. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 28 kwietnia 2016 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. do ponownego obliczenia wysokości emerytury ubezpieczonego na zasadzie art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych począwszy od daty złożenia wniosku. Sędzia Sygn. akt IX U 1199/16 UZASADNIENIE Decyzją z 28.04.2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu B. W. prawa do ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawie art.110a ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , gdyż wskaźnik wysokości podstawy wymiaru ustalony w najkorzystniejszy sposób, z uwzględnieniem zarobków po przyznaniu świadczenia nie jest wyższy niż 250%. Ubezpieczony wniósł odwołanie od decyzji, domagając się uwzględnienia przy wyliczeniu w.w.p.w. wynagrodzenia zastępczego. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Ubezpieczony urodzony (...) , od 15.10.1993r. jest uprawniony do emerytury górniczej. Podstawa wymiaru świadczenia została ustalona z okresu od 01/1985r. do 12/1988r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł ostatecznie 335,95% i został ograniczony do 250%. Po uzyskaniu prawa do emerytury ubezpieczony pozostawał w zatrudnieniu do 14.05.1994r. i od 1.05.1996r. do 12.05.1998r. W dniu (...) ubezpieczony złożył wniosek o przeliczenie świadczenia w trybie art. 110a ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . W rozpoznaniu powyższego wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie. (dowód: akta organu rentowego) Ubezpieczony zatrudniony był w KWK (...) od 23.01.1962r. do 31.10.1974r., w KWK (...) od 2.11.1974r. do 31.12.1976r., w (...) w B. od 2.01.1980r. do 3.01.1984r. Najkorzystniejsze wynagrodzenie w 20 wybranych latach ubezpieczony uzyskał w latach 1969-1970, 1974-1979, 1982-1993, po odtworzeniu zarobków ubezpieczonego z lat 1969-1970, 1974-1976, 1982-1983. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony z powyżej wskazanych lat jest wyższy niż 250% i wynosi 264,89%. (dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu emerytur, rent mgr A. K. k. 97-118 akt sądowych). Opinię biegłej zakwestionował organ rentowy. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje. W ocenie Sądu odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 110 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz.U. 2017r., poz.1383 ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15 , z uwzględnieniem ust. 3 , jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego ( ust.1 ). 2. Warunek posiadania wyższego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru nie jest wymagany od emeryta lub rencisty, który od dnia ustalenia prawa do świadczenia do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie świadczenia, w myśl ust. 1, nie pobrał świadczenia wskutek zawieszenia prawa do emerytury lub renty lub okres wymagany do ustalenia podstawy przypada w całości po przyznaniu prawa do świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wynosi co najmniej 130%. 3.Okres ostatnich 20 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15 ust. 1, obejmuje okres przypadający bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia. Jednocześnie jak wynika z treści art. 110a ust.1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%. 2. Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz. Przepis art. 110a ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych daje możliwość jednorazowego przeliczenia wysokości emerytury bez względu na to czy emerytura była zawieszona czy nie, jeśli wskaźnik przekracza 250%, a wskazano podstawę wymiaru składek przypadających po przyznaniu prawa do emerytury. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony spełnia warunki umożliwiające przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy emerytalnej. Powyższe wynika z opinii powołanej biegłej sądowej, która na podstawie posiadanej dokumentacji wyliczyła w.w.p.w., który okazał się być wyższy niż 250% i może stanowić podstawę przeliczenia świadczenia. Opinię biegłej Sąd uznał za przekonującą jako wydaną w oparciu o fachową wiedzę, opinię szczegółową, wydaną po analizie dokumentacji przedłożonej w niniejszej sprawie: dokumentacji znajdującej się w aktach rentowych, akt osobowych. Podkreślić należy, że zastrzeżenia organu rentowego do opinii nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia spawy, bowiem jak wynika z wyliczeń organu rentowego w.w.p.w. nawet po odjęciu kwestionowanych przez organ rentowy składników jest wyższy niż 250% (vide pismo organu rentowego z 26.09.2018r.). Mając powyższe na uwadze Sąd kierując się powołanymi przepisami, z mocy art.477 14 §2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję zobowiązując organ rentowy do ponownego obliczenia wysokości emerytury ubezpieczonego na zasadzie art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z FUS poczynając od daty złożenia wniosku, zgodnie z treści art. 129 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. SSO Maria Olszowska