Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie, II K 984/17

Sygn. akt II K 984/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 października 2018 r. Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kosiński Protokolant: Bożena Oblińska w obecności oskarżyciela Prokuratora : Małgorzaty Horoszko – Chojnackiej po rozpoznaniu dnia 12 lutego 2018 r. , 26 marca 2018 r. , 22 maja 2018 r. , 20 sierpnia 2018 r. i 22 października 2018 r. na rozprawie w L. sprawy : S. P. (1) , syna I. i A. z d. S. , ur. (...) w N. oskarżonego o to że : w dniu 01 czerwca 2014 roku w msc. K. , woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z L. W. , R. J. oraz innymi nieustalonymi dotychczas osobami wziął udział w pobiciu D. D. (1) , który w wyniku uderzenia pięścią po twarzy, kopania po głowie, tułowiu oraz nogach doznał obrażeń ciała w postaci złamania wieloodłamowego żuchwy - trzonu w okolicy zębów 41, 42 i lewego kąta, co skutkowało naruszeniem czynności narządów ciała pokrzywdzonego trwającym dłużej niż 7 dni i narażało go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego w art.156§1kk lub art.157§1kk , przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne tj. o czyn z art.158 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. 1. Oskarżonego S. P. (1) uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu; 2. Na podstawie art. 618 § 1 pkt. 11 k.p.k. zasądza od Skarbu Państwa- Kasa Sądu Rejonowego w Legionowie na rzecz adwokata J. Ł. kwotę 2066,40 zł ( dwa tysiące sześćdziesiąt sześć złotych czterdzieści groszy ) tytułem nie opłaconej przez oskarżonego S. P. (1) pomocy prawnej za obronę udzieloną z urzędu; 3. Na podstawie art. 632 k.p.k. koszty postępowania ponosi Skarb Państwa. Sygn. akt II K 984/17 UZASADNIENIE Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 31 maja 2014 roku w K. przy ul. (...) odbyło się ognisko z okazji awansu drużyny piłkarskiej klubu (...) do wyższej klasy rozgrywek. (...) to które rozpoczęło się około godziny 21:30 i było zorganizowane m.in. R. J. prezesa klubu piłkarskiego (...) oraz L. W. i jego żonę D. W. . Po godzinie 22:00 na to ognisko przyszedł również znajdujący się pod zaczym wpływem alkoholu pokrzywdzony D. D. (1) , ale został z niego wyproszony przez L. W. gdyż nie był z jednym z zaproszonych gości . Doszło do kłótni między pokrzywdzonym D. D. (1) a L. W. do której włączyła się również D. W. . Pokrzywdzony D. D. (1) podczas tej kłótni zaczął wyzywać D. W. słowami wulgarnym , a ta uderzyła pokrzywdzonego D. D. (1) w twarz trzymaną w ręku kiełbasą. Pokrzywdzony D. D. (1) został też uderzony w twarz przez L. W. na skutek czego stracił równowagę i się przewrócił na ziemie . Następnie doszło do szarpaniny pomiędzy L. W. a pokrzywdzonym D. D. (1) , w trakcie której pokrzywdzony D. D. (1) uderzył L. W. pięścią w twarz, powodując u niego zasinienie okolicy oka. Następnie pokrzywdzony D. D. (1) uciekł z miejsca zdarzenia . W ognisku organizowanym przez klubu (...) nie brał jednak udziału oskarżony S. P. (1) , który nie należał do tego klubu i nie został zaproszony na tą imprezę . W wyniku zdarzenia w dniu 31 maja 2014 r. pokrzywdzony D. D. (1) doznał obrażeń ciała w postaci urazu powierzchniowego – stłuczenie twarzy – okolicy policzka po stronie lewej stanowiącego naruszenie narządów ciała na czas poniżej 7 dni w rozumieniu art. 157 § 2 k.k. ( k. 110 akt II K 1078/14 ) . Gdy opuchlizna na oku L. W. zrobiła się coraz większa, postanowił on poszukać pokrzywdzonego D. D. (1) żeby się z nim rozmówić, jak również pokazać jego matce B. D. (1) , co mu zrobił jej syn. L. W. wraz ze swoją żoną D. W. , R. J. , R. W. , M. T. oraz kilku nieustalonych uczestników w/w ogniska wśród których nie było oskarżonego S. P. (1) udali się na poszukiwania w miejscowości K. pokrzywdzonego D. D. (1) . Najpierw udali się na ul. (...) w miejscowości K. do domu w którym mieszkał pokrzywdzony D. D. (1) . W dniu 01 czerwca 2014 roku między godziną 00:00 a 01:00 do domu pokrzywdzonego D. D. (1) wszedł L. W. i zapytał jego matkę B. D. (1) czy pokrzywdzony znajduje się w domu i pokazał jej swoje podbite oko, mówiąc iż został uderzony przez pokrzywdzonego D. D. (1) . B. D. (1) poinformowała jednak L. W. że D. D. (1) nie ma w domu. Następnie ta cała grupa, za wyjątkiem M. T. , udała się w stronę domu A. Ż. (1) , kolegi pokrzywdzonego, u którego ten często przebywał . Na tej posesji jednak również nie znaleźli pokrzywdzonego D. Ż. . Następnie grupa ta poszła do domu B. O. jednak również na tej posesji nie znaleziono pokrzywdzonego D. D. (1) . Wówczas L. W. i R. J. podjęli decyzję że wszyscy wracają na ognisko . W trakcie drogi powrotnej, zauważyli że pokrzywdzony D. D. (1) siedzi na ławce na podwórku posesji rodziny S. w towarzystwie (...) oraz K. S. (1) . Na podwórko tej posesji weszli m.in. R. J. i L. W. oraz kilka nieustalonych osób wśród których nie było jednak oskarżonego S. P. (1) . Doszło do kłótni pomiędzy pokrzywdzonym D. D. (1) a L. W. i R. J. , w trakcie której L. W. i R. J. kilka razy uderzyli pokrzywdzonego D. D. (1) w twarz i próbowali wyprowadzić go z terenu posesji. Pokrzywdzony D. D. (1) zaczął uciekać w kierunku swojego domu jednak R. J. i L. W. oraz pozostałe osoby postanowiły go już nie gonić . W wyniku tego zdarzenia pokrzywdzony D. D. (1) doznał złamania wieloodłamowego żuchwy - trzonu w okolicy zębów 41, 42 i lewego kąta, co skutkowało naruszeniem czynności narządów ciała trwającym dłużej niż 7 dni w rozumieniu art. 157 § 1 k.k. . Obrażenia jakie odniósł pokrzywdzony D. D. (1) naraziły go na nastąpienie skutku określonego art. 157 § 1 k.k. ( k. 110 akt II K 1078/14 ) . Zebrane w sprawie dowody nie pozwalają jednak stwierdzić by w pobiciu pokrzywdzonego D. D. (1) uczestniczył oskarżony S. P. (1) . Prawomocnym postanowieniem z dnia 21 stycznia 2016 r. sygn. akt II K 1078/14 zostało na podstawie art. 59a § 1 k.k. umorzone postępowanie odnośnie czynu z art. 158 § 1 k.k. wobec oskarżonych L. W. , D. W. i R. J. , zaś postępowanie wobec oskarżonego S. P. (1) zostało wyłączone do odrębnego postępowania ( k. 338-339 akt II K 1078/14 ) . Oskarżony S. P. (1) ma ukończone 26 lat, jest kawalerem , obecnie odbywa karę pozbawienia wolności , nie ma nikogo na utrzymaniu , był karany ( k. 336- 337 ) , nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo . Z opinii sądowo psychiatrycznych sporządzonej przez biegłych lekarzy psychiatrów w dniu 04 października 2016 r. ( k. 180-182 ) wynika iż u oskarżonego S. P. (1) nie stwierdzono choroby psychicznej , upośledzenia umysłowego. U oskarżonego rozpoznano nieprawidłowy rozwój osobowości , obniżenie funkcji intelektualnych na pograniczu normy . Stan psychiczny oskarżonego S. P. (1) odnośnie zarzucanego mu czynu nie ograniczał, ani nie znosił jego zdolności rozpoznawania znaczenia czynów i zdolności pokierowania swoim postępowaniem ( poczytalność nie budzi wątpliwości ) . Oskarżony S. P. (1) może brać udział w postępowaniu karnym. Z uwagi na obniżenie funkcji poznawczych wskazana byłaby pomoc prawna . Sąd powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie następujących dowodów : wyjaśnień oskarżonego S. P. (1) ( k. 1055 akt II K 1078/14 , k. 44 i k. 319 ), zeznań świadków : L. W. ( k. 68-70 i k. 331 ) , D. W. ( k. 70-72 i k. 331 ) , R. J. ( k. 45-47 i k. 332 ) , R. W. ( k. 208-201 akt II K 1078/14 , k. 72-73 i k. 352 ), B. D. (1) ( k. 9-10 i k. 67 akt II K 1078/14 , k. 47-48 i k. 350-351 ) , M. M. ( k. 16 akt II K 1078/14 , k. 86 i k. 351 ) , A. Ż. (2) ( k. 37 akt II K 1078/14 , k. 86-87 i k. 351 ) , K. Ł. ( k. 205-206 akt II K 1078/14 , k. 72 i k. 351-352 ) , A. P. ( k. 26 ) , T. K. ( k. 120 akt II K 1078/14 i k. 388 ) , M. T. ( k. 86 akt II K 1078/14 i k. 213 ) , A. O. ( k. 89 akt. II K 1078/14) , A. Ż. (1) ( k. 105 akt II K 1078/14 ) i M. J. ( k. 221 akt II K 1078/14 ) oraz dokumentów w postaci : kserokopii opinii sądowo - psychiatrycznej ( k. 15-17 ) , karty karnej ( k. 40-41, k. 205-206 , k. 316, k. 366- 367 ) , wydruku z NOE SAD ( k. 313-315 ) , opinii sądowo- psychiatrycznej ( k. 180-182 ) i dokumentów z akt II K 1078/14 : karty informacyjnej ( k. 8 ) , opinii biegłego z zakresu medycyny ( k. 29, k. 110 ) , dokumentacji medycznej ( k. 39-62 ) , zdjęcia ( k. 69 ), protokołu zatrzymania ( k. 122, k. 126 ) , danych osobo – poznawczych ( k. 164-167 ) , odpisu wyroku ( k. 185-187 ) , wydruku z NOE SAD ( k. 273-279 ) , postanowienia Sądu Rejonowego w Legionowie II Wydział Karny ( k. 338-339 ) oraz częściowo zeznań świadków : D. D. (1) ( k. 2 i k. 93 akt II K 1078/14 ) , K. S. (1) ( k. 129 akt II K 1078/14 ) i K. S. (2) ( k. 124 akt II K 1078/14 i k. 139-140 ) . Oskarżony S. P. (2) stanął pod zarzutem , iż w dniu 01 czerwca 2014 roku w msc. K. , woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z L. W. , R. J. oraz innymi nieustalonymi dotychczas osobami wziął udział w pobiciu D. D. (1) , który w wyniku uderzenia pięścią po twarzy, kopania po głowie, tułowiu oraz nogach doznał obrażeń ciała w postaci złamania wieloodłamowego żuchwy - trzonu w okolicy zębów 41, 42 i lewego kąta, co skutkowało naruszeniem czynności narządów ciała pokrzywdzonego trwającym dłużej niż 7 dni i narażało go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego w art.156§1kk lub art.157§1kk , przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne to jest popełnienia czynu z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. . Oskarżony S. P. (1) w postępowaniu przygotowawczym i na rozprawie przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu ( k. 1055 akt II K 1078/14 , k. 44 i k. 319 ) . Oskarżony S. P. (1) w postępowaniu przygotowawczym odmówił składania wyjaśnień ( k. 1055 akt II K 1078/14 ) . Na rozprawie przed Sądem w dniu 18 kwietnia 2016 r. oskarżony S. P. (1) wyjaśnił iż w nocy z 31 maja na 01 czerwca 2015 r. był najprawdopodobniej w domu i nie uczestniczył w tym ognisku . Nie brał również w udziału w pobiciu pokrzywdzonego D. D. (1) . Następnie oskarżony S. P. (1) opisał na czym polega jego konflikt z pokrzywdzonym D. D. (1) i kiedy i z jakich powodów się on zaczął ( k. 44 ) . Natomiast na rozprawie w dniu 12 lutego 2108 r. oskarżony S. P. (1) odmówił składania wyjaśnień i potwierdził swoje wcześniejsze wyjaśnienia ( k. 319 ) . Sąd dał w całości wiarę wyjaśnieniom oskarżonego S. P. (1) zwłaszcza odnośnie faktu nie uczestniczył w ognisku zorganizowanym przez klub (...) i w nocy z 31 maja na 1 czerwca 2014 r. nie brał udziału w pobiciu pokrzywdzonego D. D. (1) . W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego S. P. (1) są jasne , dokładne i korespondują z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z zeznaniami świadków : L. W. ( k. 68-70 i k. 331 ) , D. W. ( k. 70-72 i k. 331 ), R. J. ( k. 45-47 i k. 332 ) , R. W. ( k. 208-201 akt II K 1078/14 , k. 72-73 i k. 352 ), B. D. (1) ( k. 9-10 i k. 67 akt II K 1078/14 , k. 47-48 i k. 350-351 ) , A. Ż. (2) ( k. 37 akt II K 1078/14 , k. 86-87 i k. 351 ) , T. K. ( k. 120 akt II K 1078/14 i k. 388 ) , M. T. ( k. 86 akt II K 1078/14 i k. 213 ) i K. S. (2) ( k. 124 akt II K 1078/14 i k. 139-140 ) . Z wyżej wskazanych dowodów , zwłaszcza z zeznań świadków : L. W. ( k. 68-70 i k. 331 ) , D. W. ( k. 70-72 i k. 331 ) , R. J. ( k. 45-47 i k. 332 ) , R. W. ( k. 208-201 akt II K 1078/14 , k. 72-73 i k. 352 ), B. D. (1) ( k. 9-10 i k. 67 akt II K 1078/14 , k. 47-48 i k. 350-351 ) , A. Ż. (2) ( k. 37 akt II K 1078/14 , k. 86-87 i k. 351 ) i T. K. ( k. 120 akt II K 1078/14 i k. 388 ) wynika iż oskarżony S. P. (1) nie uczestniczył w ognisku organizowanym przez klub (...) i nie znajdował się w grupie osób która szukała pokrzywdzonego D. D. (1) w miejscowości K. po tym jak ten uderzył w twarz L. W. . Należy ponadto wskazać iż z zeznań świadków: L. W. ( k. 68-70 i k. 331 ) , D. W. ( k. 70-72 i k. 331 ) , R. J. ( k. 45-47 i k. 332 ) , R. W. ( k. 208-201 akt II K 1078/14 , k. 72-73 i k. 352 ) wynika wprost iż oskarżonego S. P. (1) nie było na posesji państwa S. , a pokrzywdzony D. D. (1) został na tej posesji uderzony w twarz tylko przez L. W. i R. J. . Fakt ten potwierdzają również zeznania świadka K. S. (2) ( k. 124 akt II K 1078/14 i k. 139-140 ) z których wynika iż oskarżony S. P. (1) podczas zdarzenia na podwórku posesji państwa S. nie uderzył pokrzywdzonego D. D. (1) . Fakt ten potwierdzają również pośrednio zeznania świadka B. D. (1) z których wynika iż relacji swojego syna D. D. (1) wie że oskarżony S. P. (2) go nie bił ( k.350-351 ) . Należy wskazać iż świadkowie ci nie mieli powodów w tym zakresie zeznawać nieprawdy dotyczy to zwłaszcza zeznań świadków K. S. (2) i B. D. (1) . Należy stwierdzić iż jedyną osobą wskazującą na fakt iż oskarżony S. P. (1) brał udział w pobiciu pokrzywdzonego D. D. (1) i uderzył go w twarz , a później był w grupie osób które kopały go leżącego na ziemi z zakryta rękoma głową jest pokrzywdzony D. D. (1) . Zeznań świadka K. S. (1) wynika wyłącznie iż oskarżony S. P. (1) uderzył razem z L. W. pokrzywdzonego pięścią w twarz . Faktu tego nie potwierdzają jednak zeznania świadka K. S. (2) , który zaprzeczył by w tej sytuacji również oskarżony S. P. (1) bił pokrzywdzonego D. D. (1) .Tym samym wyżej wskazane dowodów potwierdzą prawdziwość wyjaśnień oskarżonego S. P. (1) w zakresie jakim nie przyznał się on do popełnienia zarzucanego mu czynu . Wynika z nich bowiem wprost iż oskarżony S. P. (2) nie popełnił zarzucanego mu czynu z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. . Sąd dał wiarę w całości zeznaniom świadków: L. W. , D. W. , R. J. , R. W. , B. D. (1) , M. M. , A. Ż. (2) , K. Ł. , A. P. , T. K. , M. T. , A. O. , A. Ż. (1) i M. J. jako jasnym , dokładnym , spójnym , logicznym i korespondującym z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego . Z zeznań świadków L. W. ( k. 68-70 i k. 331 ) , D. W. ( k. 70-72 i k. 331 ) , R. J. ( k. 45-47 i k. 332 ) i R. W. ( k. 208-201 akt II K 1078/14 , k. 72-73 i k. 352 ) wynika jaki przebieg miały wydarzenia z nocy z 31 maja na 01 czerwca 2014 r. i w jakich okolicznościach i przez kogo został pobity pokrzywdzony D. D. (1) . Z zeznań tych świadków wynika iż tej nocy było organizowane w K. ognisko dla członków klubu (...) którego prezesem był R. J. . Po rozpoczęciu tego ogniska przyszedł na nie znajdujący się pod wpływem alkoholu D. D. (1) , który został z tego ogniska wyproszony przez L. W. . Wtedy doszło do kłótni pomiędzy L. W. , D. W. a pokrzywdzonym D. D. (1) podczas której D. D. (1) zaczął wyzywać D. W. słowami wulgarnymi a ta uderzyła go kiełbasą . Następnie doszło do szarpaniny między D. D. (1) a L. W. podczas której D. D. (1) uderzył L. W. pięścią w twarz powodując opuchliznę pod okiem . Z dalszych zeznań świadków L. W. , D. W. , R. J. i R. W. wynika iż po tym jak opuchlizna pod okiem L. W. zaczęła się powiększać postanowili poszukać D. D. (1) z grupą osób biorących udział w ognisku wśród których nie było jednak oskarżonego S. P. (1) . Następnie udali się do domu pokrzywdzonego D. D. (1) by porozmawiać z jego matką B. D. (1) , jednak D. D. (1) nie było w domu . Po przeszukaniu kilku miejsc gdzie mógł przebywać pokrzywdzony D. D. (1) wracali już na ognisko kiedy zobaczyli go na posesji państwa S. . Po wejściu na tą posesje wywiązała się kłótnia pomiędzy pokrzywdzonym D. D. (1) a L. W. i R. J. podczas której D. D. (1) został kilka razy uderzony w twarz . Podczas tego zdarzenia na posesji państwa S. nie było jednak z nimi oskarżonego S. P. (1) . Następnie pokrzywdzony D. D. (1) uciekł z posesji państwa S. a oni go nie gonili tylko wrócili na ognisko . Należy wskazać iż z zeznań świadków L. W. , D. W. , R. J. i R. W. wynika kategorycznie iż oskarżony S. P. (1) , nie uczestniczył w tym ognisku , nie znajdował się w grupie osób która szukała pokrzywdzonego D. D. (1) , nie było go na posesji państwa S. i nie uczestniczył on w pobiciu pokrzywdzonego D. D. (1) . Należy wskazać iż świadkowie ci nie mają żadnego powodu by w tym zakresie zeznawać nieprawdę . Ponadto w tym zakresie zeznania tych świadków ściśle korespondują z zeznaniami świadków : A. Ż. (2) ( k. 37 akt II K 1078/14 , k. 86-87 i k. 351 ) , T. K. ( k. 120 akt II K 1078/14 i k. 388 ) i M. T. ( k. 86 akt II K 1078/14 i k. 213 ) . Z zeznań świadka B. D. (1) matki pokrzywdzonego D. D. (1) wynika iż je syn przebywa obecnie w Anglii razem z K. S. (1) i K. S. (2) , nie zna jednak ich konkretnego adresu ( k. 350 ) . Opisując zdarzenia z nocy z 31 maja na 01 czerwca 2014 r. świadek B. D. (1) stwierdziła iż przyszedł do niej L. W. wraz z osobami z klubu (...) wśród których nie widziała oskarżonego S. P. (2) i L. W. poinformował ją że jej syn D. D. (1) go uderzył . Następnie gdy do domu wrócił jej syn D. D. (1) okazało się że ma złamaną szczękę . Z relacji jej syna wynikało iż został pobity przez L. W. i R. J. oraz osoby z klubu (...) . Następnie z zeznań świadka B. D. (2) wynika jak wyglądało hospitalizacje i leczenie jej syna D. D. (1) ( k. 9-10 i k. 67 akt II K 1078/14 , k. 47-48 ) . Opisując w swoich zeznaniach na rozprawie przed Sądem rolę oskarżonego S. P. (1) w pobiciu jej syna D. D. (1) świadek B. D. (1) wskazała iż z relacji syna wie iż oskarżony S. P. (1) nie bił jej syna D. D. (1) , zagrodził mu tylko drogę żeby ten nie mógł uciec . W rozmowie z nią oskarżony S. P. (1) zaprzeczył by bił pokrzywdzonego D. D. (1) . Należy wskazać iż świadek B. D. (1) kategorycznie stwierdziła iż oskarżony S. P. (1) nie bił podczas tego zdarzenia jej syna D. D. (1) ( k. 350-351 ) . Z zeznań świadka M. M. – siostry B. D. (1) wynika kiedy i w jakich okolicznościach dowiedziała się o pobiciu pokrzywdzonego D. D. (1) . Świadek M. M. opisała co robiła w nocy z 31 maja na 01 czerwca 2014 r. . Z zeznań tego świadka wynika iż wtedy nie widziała oskarżonego S. P. (1) ( k. 16 akt II K 1078/14 , k. 86 i k. 351 ) . Z zeznań świadka A. Ż. (2) wynika iż w nocy z 31 maja 2014 r. na 01 czerwca 2014 r. na jej posesje weszła grupa osób szukająca pokrzywdzonego D. D. (1) , wśród której byli L. W. i R. J. . Osoby te nie znalazły pokrzywdzonego doszło jednak do szarpaniny pomiędzy nią a L. W. i R. J. , którym nakazała opuszczenie posesji . Z zeznań tego świadka nie wynika iż wśród osób które przyszły na jej posesje był oskarżony S. P. (1) ( k. 37 akt II K 1078/14 , k. 86-87 i k. 351 ). Z zeznań świadka K. Ł. wynika iż jaki przebieg miało ognisko zorganizowane przez Klub (...) w nocy z 31 maja na 01 czerwca 2014 r. w miejscowości K. . Z zeznań tego świadka wynika w jaki sposób na tym ognisku zachowywał się pokrzywdzony D. D. (1) i w jakich okolicznościach uderzył on w twarz L. W. . Świadek K. Ł. wskazał iż nie wie czy oskarżony S. P. (1) był na tym ognisku ( k. 205-206 akt II K 1078/14 , k. 72 i k. 351-352 ) . Z zeznań świadka A. P. wynika iż brał udział w ognisku zorganizowanym przez Klub (...) w nocy z 31 maja na 01 czerwca 2014 r. w miejscowości K. . Na imprezie spożywał alkohol i nie wie co sie później działo . O pobiciu D. D. (1) dowiedział się już po tym zdarzeniu i nic na jego temat nie wie ( k. 26 ) . Z zeznań świadka T. K. wynika iż w nocy z 31 maja na 01 czerwca 2014 r. do jego domu przyszli R. J. wraz z kilkoma osobami , którzy szukali pokrzywdzonego D. D. (1) . Doszło do szarpaniny między R. J. a mieszkająca w jego domu B. O. . Z dalszych zeznań świadka T. K. wynika iż wśród osób które przyszły do jego domu nie było oskarżonego S. P. (1) ( k. 120 akt II K 1078/14 i k. 388 ) . Z zeznań świadka M. T. ( świadek obecnie przebywa w Niemczech ) wynika iż w nocy z 31 maja na 01 czerwca 2014 r. był razem z L. W. w domu D. D. (1) , następnie był również z L. W. na posesji państwa S. . Świadek M. T. nie był w stanie stwierdzić czy wtedy z nimi był oskarżony S. P. (1) ( k. 86 akt II K 1078/14 i k. 213 ) . Z zeznań świadka A. O. ( świadek obecnie przebywa w Anglii ) wynika iż w dniu 31 maja 2014 roku razem z pokrzywdzonym D. D. (1) K. S. (2) oraz K. S. (1) około godziny 22.00 spożywali alkohol. Rano od swojej matki B. O. dowiedział się iż do domu w którym mieszka byli jacyś ludzie którzy szukali D. D. (1) . Z zeznań tego świadka wynika iż nie był świadkiem pobicia pokrzywdzonego D. D. (1) i o całym zdarzeniu dowiedział się następnego dnia ( k. 89 akt. II K 1078/14 ). Z zeznań świadka A. Ż. (1) wynika iż w nocy z 31 maja 2014 r. na 01 czerwca 2014 r. na jego posesje weszła grupa osób szukająca pokrzywdzonego D. D. (1) . Osoby te nie znalazły pokrzywdzonego doszło jednak do szarpaniny pomiędzy nim a tymi osobami . Z zeznań tego świadka wynika iż nie był świadkiem pobicia pokrzywdzonego D. D. (1) i o całym zdarzeniu dowiedział się następnego dnia ( k. 105 akt II K 1078/14 ). Natomiast świadek M. J. w swoich zeznaniach wskazał iż w nocy z 31 maja na 01 czerwca 2014 r. brał udział w ognisku zorganizowanym przez Klub (...) w miejscowości K. . Nie wie czy w tej imprezie brali udział pokrzywdzony D. D. (1) i oskarżony S. P. (1) bo ich nie zna ( k. 221 akt II K 1078/14 ). Fakt, że wymienieni wyżej świadkowie precyzyjnie określają zakres swojej wiedzy na temat zdarzeń, w zakresie których Sąd dał wiarę zeznaniom tych świadków, świadczy zdaniem Sądu o braku skłonności do konfabulacji i dążeniu do rzetelnego przedstawienia przebiegu wydarzeń. Zeznania świadków są jasne , dokładne i korespondują z całością materiału dowodowego zebranego w sprawie. Jeżeli chodzi o zeznania świadka M. T. ( k. 78-79 ) to nie mają one żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia tej sprawy . Świadek D. D. (1) – pokrzywdzony w niniejszej sprawie ( świadek ten obecnie przebywa w Anglii i nie jest znany jego adres do korespondencji – k. 350 ) w swoich zeznaniach wskazał iż w dniu 31 maja 2014 roku około godziny 22.00. w miejscowości K. spożywał alkohol w domu A. O. razem z nim , K. S. (2) i K. S. (1) . Następnie wspólnie z K. S. (1) poszli na boisko piłkarskie . Tam trwało ognisko i on chciał przywitać się z jego uczestnikami , doszło jednak do kłótni pomiędzy nim a L. W. . Podczas tej kłótni został otoczony przez grupę kilku osób i ktoś z tej grupy uderzył go w twarz . Następnie dalszym ciągu kłócił się z L. W. który zarzucił mu kradzież telewizora . Podczas tej kłótni L. W. uderzył go w twarz , a on mu oddał i też uderzył go w twarz . Świadek D. D. (1) stwierdził również że został podczas tego zdarzenia uderzony w twarz również przez D. W. . Z dalszych zeznań świadka D. D. (1) wynika iż następnie uciekł w stronę posesji państwa S. i był goniony przez L. W. , R. J. i kilka innych osób. Po pewnym czasie gdy przebywał na podwórku posesji państwa S. razem z K. S. (2) i K. S. (1) na podwórko to weszli L. W. i oskarżony S. P. (1) i został przez nich uderzony pięścią w twarz . Następnie on uciekł z tej posesji , a L. W. i oskarżony S. P. (1) pobiegli za nim . Gdy biegł on w stronę swojego domu drogę zajechał mu samochód z którego wyszedł R. J. i kilku zawodników klubu (...) . On widząc to chcąc chronić głowę położył się na ziemi i zakrył rekami głowę i wtedy był kopany po całym ciele przez kilka osób wśród których byli L. W. , R. J. i oskarżony S. P. (1) . Następnie świadek D. D. (1) opisał jakie obrażenia doznał w wyniku tego zdarzenia oraz jak wyglądało jego leczenie i hospitalizacja ( k. 2 i k. 93 akt II K 1078/14 ) . Z zeznań świadka K. S. (1) ( świadek ten obecnie przebywa w Anglii i nie jest znany jego adres do korespondencji – k. 350 ) wynika iż w nocy z 31 maja 2014 roku na 01 czerwca 2014 r. udała się wraz pokrzywdzonym D. D. (1) na boisko piłkarskie w miejscowości K. gdzie urządzane było się ognisko. D. D. (1) podszedł do osób znajdujących się na tym ognisku i wtedy został dwukrotnie uderzony w twarz przez L. W. . D. D. (1) podczas tego zdarzenia nie uderzył L. W. , a następnie razem wrócili do jej domu. Podczas drogi powrotnej dowiedziała się od D. D. (1) że L. W. chodziło o kradzież telewizora , której miał dokonać D. . Z dalszych zeznań K. S. (1) wynika iż gdy byli już na podwórku jej posesji na podwórko weszli L. W. i jego żona , R. W. , oskarżony S. P. (1) oraz kilka innych osób . L. W. i oskarżony S. P. (1) zaczęli bić pokrzywdzonego D. D. (1) pięściami po twarzy ( k. 129 akt II K 1078/14 ). Natomiast świadek K. S. (2) ( świadek ten obecnie przebywa w Anglii i nie jest znany jego adres do korespondencji – k. 350 ) w swoich zeznaniach wskazał iż w nocy z 31 maja 2014 roku na 01 czerwca 2014 r. gdy przebywał na podwórku swojej posesji w K. wraz z pokrzywdzonym D. D. (1) i swoją siostrą K. S. (1) na podwórko weszło kilka osób w tym L. W. i oskarżony S. P. (1) . L. W. podszedł do D. D. (1) uderzył go pięścią w twarz . Świadek K. S. (2) wskazał iż oskarżony S. P. (1) nie bił pokrzywdzonego D. D. (1) i tylko stał wraz z innymi osobami . Pokrzywdzonego uderzył tylko L. W. ( k. 124 akt II K 1078/14 i k. 139-140 ) . Jeżeli chodzi o zeznania świadka D. D. (1) to zasługuje na wiarę ta część jego zeznań w której stwierdził iż podczas kłótni z L. W. i jego żoną D. W. podczas ogniska w K. w nocy z 31 maja na 01 czerwca 2014 r. został uderzony przez D. W. i L. W. oraz uderzył w twarz L. W. a następnie uciekł z tego ogniska . Na wiarę zasługuje również ta część zeznań świadka D. D. (1) z których wynika iż później tej nocy na posesji państwa S. został uderzony pięścią w twarz przez L. W. . Jeżeli chodzi o zeznania świadka K. S. (1) to zasługuje na wiarę ta część jej zeznań w której stwierdził iż D. D. (1) był nocy z 31 maja na 01 czerwca 2014 r. na ognisku zorganizowanej przez klub (...) oraz że później tej nocy na podwórku jej posesji D. D. (1) został uderzony pięścią w twarz przez L. W. . Natomiast jeżeli chodzi o zeznania świadka K. S. (2) to Sąd dał im wiarę w całości poza niewielką częścią w której K. S. (2) stwierdził iż widział na podwórku swojej posesji oskarżonego S. P. (1) , gdy D. D. (1) został uderzony w twarz przez L. W. . W tym zakresie zeznania świadków D. D. (1) , K. S. (1) i K. S. (2) są jasne , dokładne , spójne , logiczne i korespondują z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z zeznaniami i świadków : L. W. ( k. 68-70 i k. 331 ) , D. W. ( k. 70-72 i k. 331 ) , R. J. ( k. 45-47 i k. 332 ) , R. W. ( k. 208-201 akt II K 1078/14 , k. 72-73 i k. 352 ), B. D. (1) ( k. 9-10 i k. 67 akt II K 1078/14 , k. 47-48 i k. 350-351 ) i M. T. ( k. 86 akt II K 1078/14 i k. 213 ) . Nie zasługuje na wiarę natomiast pozostała część zeznań świadka D. D. (1) odnośnie faktu iż podczas ogniska został uderzony w twarz przez nie ustaloną osobę oraz że na podwórku państwa S. został uderzony w twarz przez oskarżonego S. P. (1) . Na wiarę nie zasługuję również ta część zeznań świadka D. D. (1) w której stwierdził po tym jak uciekł z posesji państwa S. zajechał mu drogę samochód a następnie gdy leżał na ziemi zasłaniając rękami głowę był kopany po całym cieli między innymi przez L. W. , R. J. i oskarżonego S. P. (1) . Jeżeli chodzi o zeznania świadka K. S. (1) to nie zasługują one na wiarę w części w której opisała zachowanie pokrzywdzonego D. D. (1) podczas ogniska zorganizowanego przez klub (...) . Na wiarę nie zasługuje również ta część zeznań świadka K. S. (1) w której stwierdziła iż później tej nocy jej posesji D. D. (1) został uderzony pięścią w twarz również przez oskarżonego S. P. (1) . Natomiast jeżeli chodzi o zeznania świadka K. S. (2) to Sąd nie dał im wiary w niewielkiej częścią w której K. S. (2) stwierdził iż widział na podwórku swojej posesji oskarżonego S. P. (1) , gdy D. D. (1) został uderzony w twarz przez L. W. . W tym zakresie zeznania świadków D. D. (1) , K. S. (1) i K. S. (2) są niejasne , nielogiczne i wewnętrznie sprzeczne. Pozostają one również w sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonego S. P. (1) ( k. 1055 akt II K 1078/14 , k. 44 i k. 319 ) i zeznaniami świadków : L. W. ( k. 68-70 i k. 331 ) , D. W. ( k. 70-72 i k. 331 ) , R. J. ( k. 45-47 i k. 332 ) , R. W. ( k. 208-201 akt II K 1078/14 , k. 72-73 i k. 352 ), B. D. (1) ( k. 9-10 i k. 67 akt II K 1078/14 , k. 47-48 i k. 350-351 ) , A. Ż. (2) ( k. 37 akt II K 1078/14 , k. 86-87 i k. 351 ) , T. K. ( k. 120 akt II K 1078/14 i k. 388 ) i M. T. ( k. 86 akt II K 1078/14 i k. 213 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę . Na wstępie należy wskazać iż nie można zweryfikować prawdziwości zeznań świadków D. D. (1) , K. S. (1) i K. S. (2) podczas bezpośredniego ich przesłuchania na rozprawie przed Sądem ponieważ świadkowie ci obecnie przebywają w Anglii i nie jest znany adres ich pobytu oraz okoliczność czy osoby te mają zamiar wrócić do Polski – co wynika z zeznań świadka B. D. (1) ( k. 350 ) . Należy zauważyć iż z zeznań świadków L. W. ( k. 68-70 i k. 331 ) , D. W. ( k. 70-72 i k. 331 ) , R. J. ( k. 45-47 i k. 332 ) , R. W. ( k. 208-201 akt II K 1078/14 , k. 72-73 i k. 352 ), B. D. (1) ( k. 9-10 i k. 67 akt II K 1078/14 , k. 47-48 i k. 350-351 ) , A. Ż. (2) ( k. 37 akt II K 1078/14 , k. 86-87 i k. 351 ) , T. K. ( k. 120 akt II K 1078/14 i k. 388 ) i M. T. ( k. 86 akt II K 1078/14 i k. 213 ) wynika iż oskarżony S. P. (2) nie uczestniczył w ognisku organizowanym przez klub (...) i nie znajdował się w grupie osób która szukała pokrzywdzonego D. D. (1) w miejscowości K. po tym jak ten uderzył w twarz L. W. . Należy ponadto wskazać iż z zeznań świadków: L. W. ( k. 68-70 i k. 331 ) , D. W. ( k. 70-72 i k. 331 ) , R. J. ( k. 45-47 i k. 332 ) , R. W. ( k. 208-201 akt II K 1078/14 , k. 72-73 i k. 352 ) wynika wprost iż oskarżonego S. P. (1) nie było na posesji państwa S. , a pokrzywdzony D. D. (1) został na tej posesji uderzony w twarz tylko przez L. W. i R. J. . Fakt ten potwierdzają również zeznania świadka K. S. (2) ( k. 124 akt II K 1078/14 i k. 139-140 ) z których wynika iż oskarżony S. P. (1) podczas zdarzenia na podwórku posesji państwa S. nie uderzył pokrzywdzonego D. D. (1) . Fakt ten potwierdzają również pośrednio zeznania świadka B. D. (1) z których wynika iż relacji swojego syna D. D. (1) wie że oskarżony S. P. (2) go nie bił ( k.350-351 ) . Ponadto zasadnicza wątpliwość budzą zeznania świadków K. S. (1) i D. D. (1) opisujące wydarzenia podczas ogniska zorganizowanego przez klub (...) w K. . Należy wskazać i zeznania tych świadków wzajemnie się wykluczają zwłaszcza odnośnie faktu przez kogo i w jakich okolicznościach pokrzywdzony D. D. (1) został podczas tego ogniska uderzony w twarz oraz odnośnie faktu czy uderzył on L. W. . Gdyby rzeczywiści podczas tego ogniska pokrzywdzony D. D. (1) został kilkakrotnie uderzony pięścią w twarz jak twierdzi to raczej udał by się do domu , a nie na dalsza przechadzkę po miejscowości K. w towarzystwie (...) . Ponadto z zeznań świadków D. D. (1) i K. S. (1) nie wynika by wtedy D. D. (1) doznał jakichkolwiek obrażeń ciała . Należy wskazać iż w tym zakresie zeznania świadków D. D. (1) i K. S. (1) pozostają w sprzeczności z zeznaniami świadków L. W. ( k. 68-70 i k. 331 ) , D. W. ( k. 70-72 i k. 331 ) , R. J. ( k. 45-47 i k. 332 ) i R. W. ( k. 208-201 akt II K 1078/14 , k. 72-73 i k. 352 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę . Uzasadnioną wątpliwość budzi również ta część zeznań świadka D. D. (3) w której stwierdził iż po tym jak uciekł z posesji państwa S. był goniony przez L. W. i oskarżonego S. P. (1) i zajechał mu drogę samochód z osobami z klubu (...) a następnie gdy leżał na ziemi zasłaniając rękami głowę był kopany po całym cieli między innymi przez L. W. , R. J. i oskarżonego S. P. (1) . Należy zauważyć iż z zeznań świadków K. S. (1) ( k. 129 akt II K 1078/14 ) i K. S. (2) ( k. 124 akt II K 1078/14 i k. 139-140 ) nie wynika by po tym jak pokrzywdzony D. D. (1) opuścił ich posesje ktoś go gonił co potwierdzają zeznania świadków : L. W. , D. W. , R. J. i R. W. . Ponadto prawdziwość tej części zeznań świadka D. D. (1) podważa opinii pisemnej z dnia 26 września 2016 r. sporządzonej przez biegłego z zakresu chirurgii ogólnej M. R. z której wynika iż w wyniku zdarzenia w dniu 31 maja 2014 r. pokrzywdzony D. D. (1) doznał obrażeń ciała w postaci urazu powierzchniowego – stłuczenie twarzy – okolicy policzka po stronie lewej stanowiącego naruszenie narządów ciała na czas poniżej 7 dni w rozumieniu art. 157 § 2 k.k. . Natomiast w wyniku zdarzenia z dnia 01 czerwca 2014 r. pokrzywdzony D. D. (1) doznał obrażeń ciała w postaci złamania wieloodłamowego żuchwy - trzonu w okolicy zębów 41, 42 i lewego kąta, co skutkowało naruszeniem czynności narządów ciała trwającym dłużej niż 7 dni w rozumieniu art. 157 § 1 k.k. . Obrażenia jakie odniósł pokrzywdzony D. D. (1) naraziły go na nastąpienie skutku określonego art. 157 § 1 k.k. ( k. 110 akt II K 1078/14 ) . Tym samym gdyby pokrzywdzony D. D. (1) był kopany po całym ciele przez grupę osób w sytuacji gdy zakrywał rękami głowę musiał by również doznać innych obrażeń ciała oprócz obrażeń twarzy . Z opinii tej jednak nie wynika by pokrzywdzony takich obrażeń doznał . Ponadto należy wskazać iż istniej konflikt pomiędzy oskarżonym S. P. (1) a pokrzywdzonym D. D. (1) co mogło być powodem pomówienia przez D. D. (1) i K. S. (1) ( obecną partnerkę D. D. (1) – k. 350 ) o udział w pobiciu D. D. (1) . Wyżej wskazane fakty dyskwalifikują prawdziwość zeznań świadków D. D. (1) , K. S. (1) i K. S. (2) w zakresie jakim Sąd nie dał im wiary . Sąd dał pełną wiarę opinii sądowo psychiatrycznej sporządzonej przez biegłych lekarzy psychiatrów w dniu 04 października 2016 r. ( k. 180-182 ) jako jasnej , dokładnej i fachowej . Sąd dał pełną wiarę opinii pisemnej z dnia 26 września 2016 r. sporządzonej przez biegłego z zakresu chirurgii ogólnej M. R. . Biegły w sposób logiczny w oparciu o całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wyciągnął prawidłowe wnioski które zostały zawarte w opinii. Z opinii z dnia 26 września 2014 r. wynika iż w wyniku zdarzenia w dniu 31 maja 2014 r. pokrzywdzony D. D. (1) doznał obrażeń ciała w postaci urazu powierzchniowego – stłuczenie twarzy – okolicy policzka po stronie lewej stanowiącego naruszenie narządów ciała na czas poniżej 7 dni w rozumieniu art. 157 § 2 k.k. . Natomiast w wyniku zdarzenia z dnia 01 czerwca 2014 r. pokrzywdzony D. D. (1) doznał obrażeń ciała w postaci złamania wieloodłamowego żuchwy - trzonu w okolicy zębów 41, 42 i lewego kąta, co skutkowało naruszeniem czynności narządów ciała trwającym dłużej niż 7 dni w rozumieniu art. 157 § 1 k.k. . Obrażenia jakie odniósł pokrzywdzony D. D. (1) naraziły go na nastąpienie skutku określonego art. 157 § 1 k.k. ( k. 110 akt II K 1078/14 ) . Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia . Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości. Sąd zważył, co następuje: Przepis art. 158 § 1 k.k. stanowi , iż karze podlega , kto bierze udział w bójce lub pobiciu , w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 k.k. lub 157 § 1 k.k. Przedmiotem ochrony, jako znamieniem typów czynu zabronionego, jest w wypadku przestępstwa określonego w art. 158 § 1 k.k. życie i zdrowie człowieka. Przez pobicie należy rozumieć czynną napaść przynajmniej dwóch osób na jedną osobę albo grupy osób na grupę, przy czym w tym ostatnim wypadku do atakujących należy przewaga. W odróżnieniu od bójki, w wypadku pobicia można jednoznacznie wskazać na atakujących i broniącego lub broniących się. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 30 maja 1974 r., II KR 14/74, OSNKW 1974, nr 10, poz. 186 wskazał trafnie na cechę udziału w pobiciu, które musi polegać na świadomym współdziałaniu uczestników pobicia . Fakt, że po stronie sprawcy atakującego „sam na sam” pokrzywdzonego przyłączyła się inna osoba, która - obiektywnie rzecz ujmując - wspomogła go w agresywnych działaniach, ale bez jego wiedzy i zgody, nie może być uznany za „wzięcie udziału” w pobiciu - w rozumieniu art. 158 § 1 k.k. - przez tego pierwszego sprawcę. Udziałem w pobiciu jest każda forma kierowanego wolą udziału w grupie napastniczej, bowiem obecność każdego jej uczestnika zwiększa przewagę napastników i przez to ułatwia im dokonanie pobicia, zadawanie razów, a wzmaga niebezpieczeństwo nastąpienia skutków w zdrowiu ofiar. Rozmaitość form zachowania, aktywność każdego z uczestników, zadawane razy, ich ilość i skutki mają znaczenie dla oznaczenia stopnia winy każdego z nich, więc i kary, ale nie są one znamienne dla bytu tego przestępstwa”. Przez przestępstwo pobicia z art. 158 § 1 k.k. rozumie się czynną napaść co najmniej dwóch sprawców na jedną lub więcej osób. Nie oznacza to jednak, że w przypadku większej liczby pokrzywdzonych, poszczególni sprawcy muszą wziąć udział w pobiciu każdego z nich, gdyż dla bytu przestępstwa wystarczające jest działanie skierowane chociażby przeciwko jednemu z pokrzywdzonych, z zachowaniem wspólności zamiaru i tożsamości zdarzenia, przy czym uczestnik pobicia musi mieć świadomość niebezpiecznego charakteru zdarzenia i generalnie przewidywać następstwa czynu w postaci ciężkich uszkodzeń ciała ( tak wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 10 kwietnia 2001 r. II AKa 27/2001, OSA 2002, z. 3, poz. 20). W wypadku typu określonego w art. 158 § 1 k.k. skutkiem uczestniczenia w bójce lub pobiciu jest narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub uszczerbku na zdrowiu przestępstwo to jest więc typowym przestępstwem konkretnego narażenia na niebezpieczeństwo. Przestępstwo określone w art. 158 § 1 k.k. może być popełnione tylko umyślnie. Sprawca bierze umyślnie udział w bójce lub w pobiciu ze świadomością, że bójka lub pobicie zagraża bezpośrednio życiu lub w poważnym stopniu zdrowiu człowieka i tego chce lub przynajmniej na to się godzi. ( tak Komentarz do art. 158 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] A. Barczak-Oplustil, G. Bogdan, Z. Ćwiąkalski, M. Dąbrowska-Kardas, P. Kardas, J. Majewski, J. Raglewski, M. Rodzynkiewicz, M. Szewczyk, W. Wróbel, A. Zoll, Kodeks karny. Część szczególna. Tom II. Komentarz do art. 117-277 k.k., Zakamycze, 2006, wyd. II. ). Określony w art. 158 § 1 k.k. udział w bójce lub pobiciu jest przestępstwem umyślnym, które wymaga zamiaru bezpośredniego co do samego uczestnictwa w zajściu, natomiast znamię jego niebezpiecznego charakteru (tj. narażenia życia lub zdrowia człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo) może być objęte zamiarem ewentualnym (tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 IV 1975 r., II KRN 10/75, OSNPG 1976, nr 3, poz. 20). Osoby zaatakowane w ramach pobicia nie ponoszą odpowiedzialności za naruszenie nietykalności cielesnej i obrażenia zadane napastnikom, gdyż znajdują się w sytuacji obrony koniecznej. Natomiast przepis art. 64 § 1 k.k. stanowi iż jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany, sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. W ujęciu art. 64 § 1 k.k. recydywa szczególna w typie podstawowym zachodzi, gdy sprawca, skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności, w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary, umyślnie popełnia przestępstwo podobne do tego, za które był już skazany. Treść tego przepisu nie pozostawia żadnej wątpliwości, że podstawą zakwalifikowania czynu jako popełnionego w warunkach recydywy szczególnej nie może być skazanie za przestępstwo nieumyślne, ale może to być przestępstwo z winy kombinowanej umyślno-nieumyślnej, w którym czyn zabroniony popełniony jest umyślnie a nieumyślność dotyczy jedynie jego następstwa ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2002 r., V KKN 404/01, Orz. Prok. i Pr. 2003, nr 3 ). Jeżeli chodzi o czyn z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. zarzucony oskarżonemu S. P. (1) to nie można stwierdzić na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego by oskarżony popełnił zarzucony mu czyn. Należy zauważyć iż zebrane w sprawie dowody nie potwierdziły faktu iż oskarżony S. w dniu 01 czerwca 2014 roku w miejscowości K. , woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z L. W. , R. J. oraz innymi nieustalonymi dotychczas osobami wziął udział w pobiciu D. D. (1) . Należy wskazać iż w swoich wyjaśnieniach oskarżony S. P. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i zaprzeczył by w dniu 01 czerwca 2014 r. brał udział w pobiciu D. D. (1) . Należy wskazać iż z wyjaśnień oskarżonego S. P. (1) ( k. 1055 akt II K 1078/14 , k. 44 i k. 319 ) oraz zeznań świadków : L. W. ( k. 68-70 i k. 331 ) , D. W. ( k. 70-72 i k. 331 ) , R. J. ( k. 45-47 i k. 332 ) , R. W. ( k. 208-201 akt II K 1078/14 , k. 72-73 i k. 352 ), B. D. (1) ( k. 9-10 i k. 67 akt II K 1078/14 , k. 47-48 i k. 350-351 ) , A. Ż. (2) ( k. 37 akt II K 1078/14 , k. 86-87 i k. 351 ) , T. K. ( k. 120 akt II K 1078/14 i k. 388 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę wynika iż oskarżony S. P. (1) nie uczestniczył w ognisku organizowanym w K. przez klub (...) i nie znajdował się w grupie osób która szukała pokrzywdzonego D. D. (1) w miejscowości K. po tym jak ten uderzył w twarz L. W. . Należy ponadto wskazać iż z zeznań świadków: L. W. ( k. 68-70 i k. 331 ) , D. W. ( k. 70-72 i k. 331 ) , R. J. ( k. 45-47 i k. 332 ) , R. W. ( k. 208-201 akt II K 1078/14 , k. 72-73 i k. 352 ) wynika wprost iż oskarżonego S. P. (1) nie było na posesji państwa S. , a pokrzywdzony D. D. (1) został na tej posesji uderzony w twarz tylko przez L. W. i R. J. . Fakt ten potwierdzają również zeznania świadka K. S. (2) ( k. 124 akt II K 1078/14 i k. 139-140 ) z których wynika iż oskarżony S. P. (1) podczas zdarzenia na podwórku posesji państwa S. nie uderzył pokrzywdzonego D. D. (1) . Okoliczność tą potwierdzają również zeznania świadka B. D. (1) z których wynika iż relacji swojego syna D. D. (1) wie że oskarżony S. P. (2) go nie bił ( k. 350-351 ) . Należy wskazać iż świadkowie ci nie mieli powodów w tym zakresie zeznawać nieprawdy dotyczy to zwłaszcza zeznań świadków K. S. (2) i B. D. (1) . Należy stwierdzić iż jedyną osobą wskazującą na fakt iż oskarżony S. P. (1) brał udział w pobiciu pokrzywdzonego D. D. (1) i uderzył go w twarz na posesji państwa S. , a później był w grupie osób które kopały pokrzywdzonego leżącego na ziemi z zakryta rękoma głową jest pokrzywdzony D. D. (1) . Zeznań świadka K. S. (1) wynika tylko iż oskarżony S. P. (1) uderzył razem z L. W. pokrzywdzonego pięścią w twarz . Sąd nie dał jednak w tym zakresie wiary zeznaniom świadków D. D. (1) i K. S. (1) z przyczyn wskazanych wcześniej . Dlatego Sąd rozstrzygnął wszelkie niedające się usunąć wątpliwości na podstawie art. 5 § 2 k.p.k. na korzyść oskarżonego S. P. (1) i uniewinnił go od popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. . Na podstawie art. 618 § 1 pkt. 11 k.p.k. Sąd zasądził od Skarbu Państwa- Kasa Sądu Rejonowego w Legionowie na rzecz adwokata J. Ł. kwotę 2066,40 zł ( dwa tysiące sześćdziesiąt sześć złotych czterdzieści groszy ) tytułem nie opłaconej przez oskarżonego S. P. (1) pomocy prawnej za obronę udzieloną z urzędu. Na podstawie art. 632 k.p.k. koszty postępowania ponosi Skarbu Państwa. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.