Wyrok Sądu Okręgowego w Świdnicy, IV Ka 443/18

Sygn. akt IV Ka 443/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lipca 2018 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Mariusz Górski (spr.) Sędziowie: SSO Elżbieta Marcinkowska, SSO Agnieszka Połyniak Protokolant: Magdalena Telesz przy udziale Pawła Hejmeja Prokuratora Prokuratury Rejonowej del. do Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2018 r. sprawy Ł. Z. syna W. i G. z domu O. urodzonego (...) w G. o wyrok łączny na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 13 kwietnia 2018 r. sygnatura akt III K 678/17 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że wymiar kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej względem Ł. Z. obniża do 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. R. B. z Kancelarii Adwokackiej w W. 147,60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. Sygnatura akt IV Ka 443/18 UZASADNIENIE Ł. Z. skazany był uprzednio prawomocnymi wyrokami Sądów Rejonowych : I. W Wałbrzychu z dnia 13.02.2013 r. sygn. akt III K 1082/12 za czyn popełniony w dniu 04.10.2012 r. z art. 178a § 1 kk na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kar na okres 2 (dwóch) lat próby, II. W Jeleniej Górze z dnia 17.09.2014 r. sygn. akt VIII K 257/14 za czyn popełniony w dniu 18.04.2014 r. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk na kare 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, III. W Wałbrzychu z dnia 03.02.2015 r. sygn. akt III K 1138/14 za czyn popełniony w okresie od 1.10.2013 r. do 14.11.2014 r. z art. 209 § 1 na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania zawieszonej kary na okres lat 2 (dwóch), IV. W Wałbrzychu z dnia 09.12.2015 r. sygn. akt III K 319/15 za czyn popełniony w dniu 03.10.2014 r z art. 178a § 4 kk na karę 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie, V. W Wałbrzychu z dnia 10.05.2016 r. sygn. akt III K 172/16 za czyn popełniony w okresie od 01.06.2015 r do 03.03.2016 r. z art. 209 § 1 kk na karę 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie, VI. W Wałbrzychu z dnia 17.02.2017 r. sygn. akt III K 1024/16 za czyn popełniony w dniu od 10.11.2016 r. z art. 244 kk na krę 1 (jednego) roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Zaskarżonym wyrokiem łącznym na podstawie art. 85 § 1 kk , art. 86 § 1 kk i art. 87 § 1 kk połączono wskazane wyżej jednostkowe kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności i wymierzono skazanemu kare łączną 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrok powyższy zaskarżył obrońca skazanego zarzucając rażącą niewspółmierność kary polegającą na niezastosowaniu wobec skazanego zasady pełnej absorpcji przy łączeniu orzeczonych kar pozbawienia wolności. Tym samym apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec skazanego Ł. Z. kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja zasługuje na częściowe uwzględnienie. Prawdą jest, że Sąd I instancji wymierzając Ł. Z. karę łączna pozbawienia wolności zastosował system asperacji, który pozwolił na wymierzenie skazanemu kary łącznej pozbawienia wonności o kilka miesięcy mniejszej niż przy zastosowaniu kumulacji kar. Takie rozstrzygnięcie można by uznać za trafne biorąc pod uwagę treść przywołanych przez Sąd Rejonowy przepisów kodeksu karnego , jak też ilość popełnionych przez Ł. Z. różnego rodzaju przestępstw oraz opinię jaką posiada skazany w Zakładzie Karnym. Nie sposób jednak pominąć faktu, że spośród wszystkich jednostkowych skazań tylko w jednym wymierzono tzw. bezwzględną karę (8 miesięcy) pozbawienia wolności, zaś w pozostałych przypadkach zastosowano dobrodziejstwo art. 69 § 1 kk lub orzeczono karę ograniczenia wolności. Zważywszy na powyższe, mając na względzie fakt, iż dotychczasowe skazania Ł. Z. dotyczyły popełnionych przez niego w istocie „drobnych” przestępstw – należy stwierdzić, że kara 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności będzie po prostu sprawiedliwym rozstrzygnięciem, a przy tym właściwym także ze względów prewencyjnych i dlatego zdecydowano jak w wyroku.