Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie, II K 70/18

Sygn. akt. II K 70/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 czerwca 2018r. Sąd Rejonowy w Olsztynie, II Wydział Karny , w składzie: Przewodniczący: SSR Anna Pałasz Protokolant: Małgorzata Krośnicka Bez udziału Prokuratora po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca i 18 czerwca 2018 r. sprawy: G. M. , córki Z. i G. z d. O. , urodzonej dnia (...) w miejscowości G. oskarżonej o to, że: w okresie od 5 grudnia 2016 roku do 17 lutego 2017 roku w O. , uporczywie nękała M. G. (1) poprzez wielokrotne wysyłanie o różnych porach dnia i nocy wiadomości tekstowych SMS w których kierowała pod jej adresem groźby pozbawienia życia i zdrowia, przy czym zachowanie to wzbudziło w niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, oraz istotnie naruszyło jej prywatność - tj. o czyn z art. 190a §1 kk , I. eliminując z opisu czynu kierowanie pod adresem pokrzywdzonej gróźb pozbawienia życia i zdrowia i ustalając, iż społeczna szkodliwość czynu jest znikoma, na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 kpk w zw. z art. 1 § 2 kk postępowanie karne umarza II. na podstawie art. 632 pkt 2 kpk koszty postępowania ponosi Skarb Państwa Sygn. akt: II K 70/18 UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Oskarżona G. M. pozostaje w wieloletnim związku małżeńskim z J. M. . Z związku tego mają dwoje pełnoletnich dzieci. W dniu 5 grudnia 2016 roku J. M. poinformował żonę, iż jest w związku z M. G. (2) . Wymieniony poznał nową partnerkę 3 lata temu przez internet podczas gry, w którą grali wspólnie oskarżona wraz z mężem oraz M. G. (2) wraz z jej mężem. Małżeństwo G. poznało osobiście małżeństwo M. , gdyż M. G. (2) z mężem odwiedziła państwo M. w ich domu. Pokrzywdzona odeszła od swojego męża, zaś J. M. wyprowadził się z domu w dniu 28 grudnia 2016 r. do nowej partnerki, z którą obecnie prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Z oskarżoną byli małżeństwem 25 lat. Po poinformowaniu żony o związku z M. G. (2) , J. M. zapytał pokrzywdzoną, czy może podać jej numer telefonu żonie, aby ta mogła z nią porozmawiać, chcąc wyjaśnić sytuację. M. G. (2) się zgodziła i za pośrednictwem J. M. udostępniła swój numer telefonu oskarżonej. Nie był to numer telefonu, którego używała na co dzień, ale numer dodatkowy, z którego korzystała w kontaktach z bankiem i innymi podobnymi podmiotami. Od dnia 5 grudnia 2016 roku oskarżona wielokrotnie, częstokroć kilkakrotnie w ciągu jednego dnia, wysyłała wiadomości tekstowe do nowej partnerki swojego męża, o różnych porach dnia i nocy. Oskarżona w smsach do pokrzywdzonej winiła ją za odejście męża i robiła jej wyrzuty z tego powodu, zapowiadała, że jej związek z J. M. będzie tymczasowy, że poniesie moralne konsekwencje rozbicia dwóch małżeństw. Oskarżona bardzo przeżyła rozstanie z mężem. Przez okres około pół roku od jego wyprowadzenia się z domu nie mogła normalnie funkcjonować, pogodzić się z nową sytuacją życiową. Korzystała z pomocy lekarza psychiatry, zażywała leki. J. M. zwracał uwagę żonie aby nie pisała smsów do M. G. (2) , jednakże oskarżona pisała nadal. W. koniec stycznia 2017 roku pokrzywdzona wraz z J. M. przyjechała do domu oskarżonej. Od dnia 18 lutego 2017 roku oskarżona kontaktowała się z M. G. (2) tylko sporadycznie, obecnie zaprzestała kontaktowania się z pokrzywdzoną. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zeznań świadków J. M. (k. 144-144v, 15v), M. G. (2) (k. 143v-144, 4), M. M. (2) (k. 170v), wyjaśnień oskarżonej G. M. (k. 81), ekspertyza kryminalistyczna z zakresu informatyki (k. 17-31), protokół zatrzymania rzeczy (k. 9-11). Oskarżona G. M. zarzucanego jej czynu przyznała się w części . W toku postępowania przygotowawczego przyznała, że wysyłała dużą ilość wiadomości tekstowych SMS o różnych porach dnia i nocy do M. G. (2) , co było spowodowane tym, iż dowiedziała się od męża, że po 25 latach małżeństwa odchodzi do M. G. (2) pozostającej w swoim związku małżeńskim. Oskarżona podała, że nie potrafiła odnaleźć się w tej sytuacji i smsy były pisane po to, aby kobieta, która w swoim małżeństwie ma trójkę dzieci zostawiła jej w spokoju, aby rodzina M. mogła funkcjonować normalnie. Oskarżona nie przyznała się do tego, aby w treściach smsów groziła śmiercią lub utratą zdrowia nowej partnerce swojego męża, nie chciała również spowodować u niej poczucia zagrożenia. Oskarżona stwierdziła, iż przez tą sytuację musiała prywatnie zasięgnąć porady lekarza psychiatry, gdyż nie radziła sobie z nową sytuacją życiową. Wyjaśniła, iż w treściach smsów poruszała tematy jej moralności jako kobiety i matki, pisała, że ponosi straty moralne i finansowe w związku z prywatnymi wizytami u psychiatry. Oskarżona stwierdziła, że w tamtym okresie była w tak złym stanie psychicznym, że nie do końca kontrolowała swoje zachowanie i treści wiadomości, ale w jej ocenie została bardzo skrzywdzona przez męża i M. G. (2) , która rozbiła jej rodzinę (k. 81). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej albowiem są one jasne, spójne i zgodne z pozostałym materiałem dowodowym w niniejszej sprawie. Wszyscy przesłuchani w sprawie świadkowie potwierdzają okoliczności rozpadu związku małżeńskiego państwa M. , nadto zeznania ich córki M. dowodzą prawdziwości twierdzeń oskarżonej co do jej stanu psychicznego po rozstaniu. Podkreślić należy, iż częstotliwość i treść wiadomości smsowych jest bezsporna, bowiem dokonano oględzin telefonu pokrzywdzonej i udokumentowano treść korespondencji. W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości fakt, iż twierdzenia G. M. , iż w wysyłanych do pokrzywdzonej sms-ach poruszała tematy jej obyczajowości i moralności oraz poruszała kwestie krzywdzenia przez nią ludzi, został potwierdzony treścią tych wiadomości tekstowych. Nie ma w nich treści, które mogłyby stanowić zapowiedź wyrządzenia krzywdy fizycznej czy inne groźby. Dlatego Sąd uznał za wiarygodne zeznania pokrzywdzonej M. G. (2) jedynie w zakresie, w jakim wskazuje, iż oskarżona wielokrotnie pisała do niej smsy, o różnych porach dnia i nocy, o różnej treści. Sąd nie podzielił jednak twierdzenia pokrzywdzonej, że oskarżona jej groziła. W ocenie Sądu treść niniejszych smsów nie zawiera gróźb karalnych. Podkreślić należy, iż o braku wyjaśnienia oskarżonej korespondują z zeznaniami J. M. . Mężczyzna wskazuje, że żona pisała smsy do jego obecnej partnerki, ale nie były to groźby, a jedynie wyrzuty, w związku z tym, że odszedł od żony. Podaje również, że G. M. nie używała obraźliwych słów wobec jego konkubiny. Sąd podzielił zeznania J. M. , albowiem są one szczere i konsekwentne. Na wiarę zasługują również zeznania świadka M. M. (2) , która podała, iż nie sądzi aby nowa partnerka ojca obawiała się matki, gdyż gdyby tak było, pokrzywdzona nie przyjechałaby do ich domu wraz z J. M. miesiąc później. M. M. (2) wskazała także, iż odejście męża do innej kobiety było dla oskarżonej szokiem, nie potrafiła normalnie funkcjonować przez okres pół roku po tym zdarzeniu, nie była w stanie nawet wykonywać zwykłych czynności domowych, dopiero po udzieleniu jej pomocy przez psychiatrę i zażyciu leków stan ten uległ zmianie. Sąd podzielił opinię z zakresu informatyki, albowiem jest ona sporządzona rzetelnie, jest logiczna, wyjaśnia metody badawcze. Potwierdza ona prawdziwość wyjaśnień oskarżonej. Z uwagi na dużą częstotliwość wysyłanych przez oskarżoną sms-ów, o różnych porach dnia a także w nocy należy uznać, że jej czyn wypełnił znamiona określone w art. 190a § 1 kk . Działanie to mogło bowiem wzbudzić – i w zbudziło - w pokrzywdzonej M. G. (2) uzasadnione poczucie zagrożenia i niewątpliwie istotnie naruszyło jej prywatność. Nie mnie jednak czyn oskarżonej nie stanowi przestępstwa, bowiem jest w znikomym stopniu szkodliwy społecznie. Zgodnie z art. 1 § 2 kk nie stanowi przestępstwa czyn zabroniony, którego społeczna szkodliwość jest znikoma. Z kolei art. 115 § 2 kk stanowi, iż przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. W doktrynie i orzecznictwie zgodnie wskazuje się, że jeżeli w art. 1 § 2 k.k. mówi się o znikomej społecznej szkodliwości czynu, to wymóg znikomości dotyczy społecznej szkodliwości ocenianej kompleksowo, nie zaś jej poszczególnych faktorów. (wyrok SN z dnia 19 października 2016r., VKK 250/16). W realiach niniejszej sprawy, patrząc przez pryzmat tak określonych kryteriów, które zgodnie art. 115 § 2 kk decydują o stopniu społecznej szkodliwości czynu, stwierdzić należy, iż niewątpliwie czyn oskarżonej cechuje znikoma społeczna szkodliwość. Za wyżej wskazanym stanowiskiem przemawia przede wszystkim fakt, iż oskarżona działała w poczuciu pokrzywdzenia przez M. G. (2) , która rozbiła jej małżeństwo po 25 latach zgodnego pożycia. Dodatkowo pokrzywdzona sama wyraziła zgodę na podanie swojego numeru telefonu oskarżonej, aby ta mogła się z nią kontaktować w związku z zaistniałą sytuacją. Zatem powinna była brać pod uwagę, iż będzie on wykorzystywany do takiego celu, jaki był, a charakter korespondencji smsowej od G. M. będzie właśnie taki tj. zawierać będzie wysoki ładunek emocjonalny, który jest przecież uzasadniony okolicznościami rozstania małżonków M. . Podkreślić należy, iż wiadomości tekstowe kierowane do M. G. (2) nie zawierały gróźb pozbawienia życia i zdrowia, a jedynie opinie oskarżonej co do postawy moralnej pokrzywdzonej, przewidywania tymczasowości związku i ocenę osoby nowej partnerki męża. Dodatkowo telefon, na który były wysyłane te wiadomości nie był podstawowym telefonem pokrzywdzonej, którego używała codziennie. Był to telefon dodatkowy, przeznaczony tylko do korespondencji z bankiem. M. G. (2) mogła zatem łatwo przerwać stan uciążliwości wywołany ich otrzymywaniem i po prostu ich nie czytać, czy nie odbierać. G. M. bardzo przeżyła rozstanie z mężem, miała silne poczucie pokrzywdzenia przez koleżankę i męża, wysyłała wiadomości tekstowe do pokrzywdzonej, będąc przekonaną, iż ma do tego moralne prawo. Reasumując, stwierdzić należy, iż biorąc pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru i motywację sprawcy, czyn, jakiego dopuściła się oskarżona cechuje znikomy stopień szkodliwości społecznej, a smsy jakie wysyłała do nowej partnerki męża, były wynikiem tego, iż nie potrafiła poradzić sobie z nowa sytuacją życiową i odejściem od niej męża do nowej partnerki, która wcześniej była z nią zaprzyjaźniona. Z tego powodu na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 kpk Sąd umorzył postępowanie karne. Na podstawie art. 632 pkt 2 kpk koszty postepowania ponosi Skarb Państwa.