wokanda

Orzeczenie z SAOS

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie, I ACa 1150/17

Data orzeczenia: 15 marca 2018.

To orzeczenie opublikowano w SAOS. Tekst pochodzi z SAOS, dane osobowe zakrył sąd. SAOS ma tylko część orzeczeń, więc nie zawsze znajdziesz tu całą sprawę.

Sąd
Sąd Apelacyjny w Krakowie
Wydział
I Wydział Cywilny
Data
15.03.2018
Rodzaj
postanowienie
Sygnatura
I ACa 1150/17
I — numer wydziału, ACa — rodzaj sprawy: apelacje cywilne (sąd apelacyjny), 1150 — numer kolejny sprawy w tym roku, 17 — rok, w którym sprawa wpłynęła (2017).
Repertorium
ACa: Apelacje cywilne (sąd apelacyjny)
Czas sprawy
8,4 mies. to nasz szacunek: od roku 2017 z sygnatury do daty tego orzeczenia
Skład
Źródło
orzeczenie w SAOS

Apelacja lub zażalenie

Sąd wyższy rozpoznał w tym orzeczeniu apelację albo zażalenie od orzeczenia: Sąd Okręgowy w Kielcach, I C 3289/16 z 2017-03-27. Nie mamy go w SAOS. Wynik dla zaskarżonego orzeczenia: uchylone.

Zmiana albo uchylenie orzeczenia nie dowodzi błędu sądu. Brak wpisu nie znaczy, że orzeczenia nie zaskarżono: SAOS ma tylko część orzeczeń. Jak to liczymy

Przepisy przywołane w orzeczeniu

SAOS wylicza przepisy, które sąd przywołał w orzeczeniu. To nie musi być zarzut ani podstawa skazania.

Tekst orzeczenia

Pokaż pełny tekst (6 173 znaki)
Sygn. akt I ACa 1150/17 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2018 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Sławomir Jamróg Sędziowie: SSA Grzegorz Krężołek SSA Andrzej Struzik (spr.) Protokolant: st. sekr. sądowy Beata Zaczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 marca 2018 r. w Krakowie sprawy z powództwa J. A. przeciwko (...) S.A. we W. o zwolnienie spod egzekucji na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 27 marca 2017 r. sygn. akt I C 3289/16 p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżony wyrok, znieść postępowanie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Kielcach do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania apelacyjnego. SSA Andrzej Struzik SSA Sławomir Jamróg SSA Grzegorz Krężołek Sygn. akt I ACa 1150/17 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 27 marca 2017 roku, sprostowanym postanowieniem z dnia 10 lipca 2017 roku, Sąd Okręgowy w Kielcach oddalił powództwo J. A. skierowane przeciwko (...) S.A. we W. i P. G. o zwolnienie spod egzekucji prowadzonej z wniosku pozwanego (...) S.A. przeciwko P. G. nieruchomości położonej w S. przy ul. (...) , dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...) Apelację od powyższego wyroku wniosła powódka, zaskarżając go w całości i zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 930 § 1, art. 925, art. 233 § 1 i art. 328 § 2 k.p.c. , a w konsekwencji tego błąd w ustaleniach faktycznych oraz obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 900 w zw. z art. 898 § 1 k.c. W konkluzji skarżąca domagała się zmiany zaskarżonego wyroku i uwzględnienia powództwa oraz zasądzenia kosztów postępowania za obie instancje, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, przy uwzględnieniu kosztów postępowania odwoławczego. Pozwani nie odnieśli się do apelacji powódki. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja okazała się zasadna, jakkolwiek z innych przyczyn, niż wskazane w podniesionych w niej zarzutach. Pozwanymi w sprawie ssą wierzyciel – (...) S.A. i dłużniczka, przeciwko której prowadzona jest egzekucja – P. G. . Pozwana P. G. nie stawiła się na rozprawie w dniu 17 marca 2017 roku (jedyny termin w rozpoznawanej sprawie), a sąd I instancji uznał wezwanie dla niej za doręczone (protokół k. 129). Wezwanie to, wraz z odpisem pozwu, zostało wysłane na adres wskazany w pozwie: ul. (...) , (...)-(...) W. , a przesyłka zwrócona sądowi bez doręczenia, z adnotacją: „podany adres nie istnieje”. Żadnej innej próby doręczenia pozwanej P. G. zawiadomienia o rozprawie i odpisu pozwu nie było. W tym samym dniu zapadł też zaskarżony wyrok. Opisana próba doręczenia nie dawała podstaw do uznania przesyłki za doręczoną, gdyż wobec nieistnienia adresu wskazanego na przesyłce nie mogły być i nie zostały podjęte czynności prowadzące do doręczenia zastępczego, opisane w art. 139 k.p.c. Sąd Apelacyjny dostrzega, iż jakkolwiek w pozwie został podany błędny adres pozwanej P. G. , to z dokumentów zawartych w aktach wynika, jaki jest jej rzeczywisty adres. W szczególności, jak wynika z dołączonej do pozwu kopii aktu notarialnego (k. 21) P. G. oświadczyła, że zamieszkuje pod adresem (...)-(...) W. , ul. (...) . Pod tym też adresem pozwana odebrała przesłany jej odpis apelacji (k. 200). Rozpoznanie sprawy pod nieobecność pozwanej P. G. , pomimo niezawiadomienia jej o terminie i niedoręczenia odpisu pozwu, pozbawiło tą pozwaną możności obrony jej praw, co skutkuje nieważnością postępowania ( art. 379 pkt 5 k.p.c. ). Zgodnie z art. 378 § 1 k.p.c. nieważność postępowania sąd drugiej instancji bierze pod uwagę z urzędu. Jakkolwiek wypowiadane były odmienne poglądy, to w ostatnim czasie można uznać za utrwalony w orzecznictwie Sądu Najwyższego pogląd, że dla uwzględnienia nieważności postępowania nie ma znaczenia, której ze stron dotyczyły uchybienia tą nieważnością skutkujące (tak Sąd Najwyższy m. in. w wyrokach z dnia 3 lutego 2016 r. V CSK 208/15, z dnia 13 lutego 2004 r. IV CSK 269/02, z dnia 23 marca 2006 r. IV CSK 115/05). Za trafne uznać trzeba wyrażone w tych orzeczeniach stanowisko, że rygory i sankcje procesowe ustanawiane są nie tylko dla ochrony konkretnych uprawnień i interesów stron; przestrzeganie rygorów ma wydźwięk ogólny, służy zarówno interesom stron, jak i interesowi wymiaru sprawiedliwości. Stąd, pomimo ze powództwo zostało oddalone, a uchybienie skutkujące nieważności dotyczyło pozwanej, sąd drugiej instancji z urzędu uwzględnił skutki tego uchybienia. Zgodnie z art. 386 § 2 k.p.c. w razie stwierdzenia nieważności postępowania sąd drugiej instancji uchyla zaskarżony wyrok, znosi postępowanie w zakresie dotkniętym nieważnością i przekazuje sprawę sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. w sytuacji, gdy uchybienie skutkujące nieważnością postępowania dotyczy tylko jednego z dwojga pozwanych, powstaje pytanie, czy należy uchylić wyrok w stosunku do obojga pozwanych. W rozpoznawanej sprawie niewątpliwie tak należało postąpić. Celem apelacji było doprowadzenie do uwzględnienia powództwa. Zgodnie z art. 841 § 2 k.p.c. pozwanym w sprawie o zwolnienie od egzekucji zawsze powinien być wierzyciel, a dłużnik wtedy, gdy zaprzecza prawu powoda (w takiej sytuacji ma miejsce współuczestnictwo konieczne – por. postanowienie Sądu Najwyższego z 25 listopada 1977 r. IV CZ 133/77). W sytuacji, gdy pozwano zarówno wierzyciela, jak i dłużnika, nie jest możliwe uwzględnienie powództwa w stosunku do dłużnika, a jego oddalenie w stosunku do wierzyciela. Stąd uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w stosunku do pozwanego dłużnika musi skutkować takim samym orzeczeniem w odniesieniu do pozwanego wierzyciela. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 386 § 2 i art. 108 § 2 k.p.c. , należało orzec jak w sentencji. Zgodnie z art. 374 k.p.c. postanowienie zapadło na posiedzeniu niejawnym. Rozpoznając ponownie sprawę sąd I instancji nada też stosowny bieg (po uzupełnieniu braków odpisów) pismu powódki z dnia 5 marca 2018 r. (k. 211-214) i rozważy skutki prawne umorzenia egzekucji, o ile okaże się, że istotnie zdarzenie takie miało miejsce. SSA Andrzej Struzik SSA Sławomir Jamróg SSA Grzegorz Krężołek

Szukaj innego orzeczenia

Cytuj tę stronę

Gotowy przypis do strony „Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie, I ACa 1150/17”:

Źródło: sady (cpdp.media/sady), na podstawie orzeczeń opublikowanych w SAOS i danych MS; stan danych na 13.10.2026. Strona: Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie, I ACa 1150/17.

Stały link:

https://cpdp.media/sady/orzeczenie/345440

Poprawki zapisujemy w dzienniku korekt.