Postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu, III K 113/18

POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2018 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu w III Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Tomasz Borowczak Protokolant: sędzia przewodniczący przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Jacka Derda po rozpoznaniu w sprawie skazanego M. R. na skutek zawiadomienia Dyrektora Zakładu Karnego w Gębarzewie w przedmiocie wydania wyroku łącznego postanawia: 1. na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzyć postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, 2. na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Stosownie do art. 12 b k.k.w. Dyrektor Zakładu Karnego w Gębarzewie zawiadomił Sąd Rejonowy w Opolu o możliwości wystąpienia warunków do wydania wyroku łącznego w stosunku do skazanego M. R. , wobec którego zapadł wyrok łączny Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie III K 141/16, którym orzeczono wobec niego karę 6 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz wyrok Sądu Rejonowego w Opolu z dnia 26 czerwca 2017 r. w sprawie VII K 161/17, zmieniony wyrokiem Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 19 grudnia 2017 r. w sprawie VII Ka 903/17, którym orzeczono wobec niego karę 2 lat pozbawienia wolności. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2018 r. w sprawie VII K 169/18 Sąd Rejonowy w Opolu uznał się za niewłaściwym rzeczowo i sprawę o wydanie wyroku łącznego wobec skazanej M. R. przekazał do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Poznaniu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. W niniejszej sprawie ustalono, że wobec M. R. zapadł już wyrok łączny Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 26 marca 2018 r., sygn. akt III K 30/18, na mocy którego wymierzono mu karę łączną 6 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności, a którym połączono karę łączną 6 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności wymierzoną wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie III K 141/16 oraz karę 2 lat pozbawienia wolności wymierzoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Opolu z dnia 26 czerwca 2017 r. w sprawie VII K 161/17, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 19 grudnia 2017 r. w sprawie VII Ka 903/17. Wskazany wyrok łączny uprawomocnił się 3 kwietnia 2018 r. i obecnie jest wykonywany w sprawie III Wp 45/18. Zgodnie z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się. Nie ulega przy tym wątpliwości, że problem powagi rzeczy osądzonej może wystąpić w procesie karnym nie tylko przy orzekaniu w przedmiocie odpowiedzialności za popełniony czyn, ale także w odniesieniu do wydania wyroku łącznego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2005 r., sygn. akt V KK 458/2004, LEX nr 159367, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2005 r., sygn. akt V KK 151/2005, LEX nr 157208, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2007 r., sygn. akt V KK 340/07, LEX nr 476447). Tak więc zastosowanie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego zdecyduje o powstaniu ujemnej przesłanki procesowej o charakterze bezwzględnym w każdym przypadku, gdy po wydaniu prawomocnego wyroku łącznego lub postanowienia o umorzeniu postępowania w tej kwestii na podstawie art. 572 k.p.k. , dojdzie do rozpoznania wniosku domagającego się wydania wyroku łącznego w odniesieniu do tej samej osoby i tych samych wyroków skazujących różnych sądów (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2004 r., sygn. akt V KK 326/2004, LEX nr 141340). Z uwagi na fakt, że skazania objęte wszystkimi wyrokami zapadłymi wobec skazanego M. R. są już przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia – wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 26 marca 2018 r., sygn. akt III K 30/18, a jednocześnie M. R. nie został skazany żadnym nowym wyrokiem, który mógłby zmienić jego sytuację procesową, w rozpoznawanej obecnie sprawie zaistniała powaga rzeczy osądzonej zobowiązująca Sąd do umorzenia postępowania na podstawie art.17 § 1 pkt 7 k.p.k. Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił jak w punkcie 1. części rozstrzygającej, a o kosztach postępowania orzekł na podstawie przepisów powołanych w punkcie 2. postanowienia. SSO Tomasz Borowczak