Wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu, III K 738/17

Sygn. akt III K 738/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 kwietnia 2018r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący S.S.R. Anna Glijerska-Socha Protokolant Barbara Lech po rozpoznaniu w dniach 17 stycznia 2018r., 7 marca 2018r., 11 kwietnia 2018r., sprawy D. Z. urodz. (...) w W. syna C. i S. z domu J. oskarżonego o to, że : I. w dniu 29 czerwca 2017r w W. woj. (...) znieważył słowami powszechnie uznanymi za obelżywe oraz groził uszkodzeniem ciała, przy czym groźby te wzbudziły w zagrożonej uzasadniona obawę ,że zostaną spełnione koordynatorowi rodzinnej pieczy zastępczej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej E. G. ,której przysługuje ochrona prawna przewidziana dla funkcjonariuszy publicznych, podczas i w związku z pełnieniem przez nią obowiązków służbowych, tj. o czyn z art.226 §lkk i art.l90 §lkk w zw. z art.ll§2kk w zw. z art.121 ust.2 Ustawy z dnia 12.03.2004r o pomocy społecznej II. W dniu 11 maja 2017r znieważył słowami powszechnie uznanymi za obelżywe oraz groził uszkodzeniem ciała, przy czym groźby te wzbudziły w zagrożonych uzasadniona obawę ,że zostaną spełnione pedagogowi Działu Pieczy Zastępczej A. C. oraz pracownikowi socjalnemu A. M. (1) z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej którym przysługuje ochrona prawna przewidziana dla funkcjonariuszy publicznych, podczas i w związku z pełnieniem przez nią obowiązków służbowych, tj. o czyn z art.226 §lkk i art.l90 §lkk w zw. z art.ll§2kk w zw. z art.121 ust.2 Ustawy z dnia 12.03.2004r o pomocy społecznej I oskarżonego D. Z. uznaje za winnego tego, że w dniu 29 czerwca 2017r w W. , woj. (...) znieważył słowami wulgarnymi, powszechnie uznanymi za obelżywe koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej E. G. , której przysługuje ochrona prawna przewidziana dla funkcjonariuszy publicznych, podczas i w związku z pełnieniem przez nią obowiązków służbowych grożąc jej przy tym uszkodzeniem ciała, przy czym groźby te wzbudziły u wyżej wymienionej pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione a nadto za winnego tego, że w dniu 11 maja 2017r w W. , woj. (...) znieważył słowami wulgarnymi, powszechnie uznanymi za obelżywe pedagoga Działu Pieczy Zastępczej Miejskiego ośrodka Pomocy Społecznej A. C. oraz pracownika socjalnego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej A. M. (2) , którym przysługuje ochrona prawna przewidziana dla funkcjonariuszy publicznych, podczas i w związku z pełnieniem przez nie obowiązków służbowych, grożąc przy tym wyżej wymienionym uszkodzeniem ciała, przy czym groźby te wzbudziły u tychże pokrzywdzonych uzasadnioną obawę ,że zostaną spełnione, tj. występków z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 190 § 1 kk i w zw. z art. 11 § 2 kk i za czyny te, przy przyjęciu, iż stanowią ciąg przestępstw z art. 91 § 1 kk na podstawie art. 190 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk i w zw. z art. 91 § 1 kk wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym, II zwalnia oskarżonego od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania zaliczając je na rachunek tegoż Skarbu Państwa i nie wymierza mu opłaty. Sygnatura akt III K 738/17 UZASADNIENIE Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny: E. G. jest koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej Miejskiego Ośrodka Pomocy w W. , A. C. jest pedagogiem Działu Pieczy zastępczej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. zaś A. M. (2) jest pracownikiem socjalnym Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. . Dowód: zeznania świadków: E. G. /k-5, 62-63/ A. C. /k-11-12, 61 -62 A. M. (2) /k- 19-20, 63 / W dniu 29 czerwca 2017r. E. G. z ramienia (...) w W. w ramach swoich obowiązków służbowych była obecna na rozprawie w Sądzie Rejonowym w Wałbrzychu IV Wydział Rodzinny i Nieletnich w sprawie o sygn.. akt IV Nsm 35/17 o rozwiązanie rodziny zastępczej odnoście małoletniej J. Z. – córki oskarżonego D. Z. . Sprawa odbywała się na ostatnim piętrze . W trakcie trwania rozprawy uczestnik postępowania oskarżony D. Z. , podczas wypowiedzi E. G. , która wnosiła o rozwiązanie rodziny zastępczej ustanowionej dla małoletniej J. Z. zachowywał się agresywnie , robił agresywne miny napinając przy tym mięśnie i intensywnie pukając się w czoło w związku z czym Sędzia Przewodnicząca K. F. nakazała uczestnikowi D. Z. opuszczenie sali rozpraw co tenże uczynił i wezwała pracownika ochrony . Po uznaniu przez sąd sprawy za wyjaśnionej do rozstrzygnięcia ogłoszono przerwę celem sporządzenia postanowienia. W trakcie przerwy będący na korytarzu oskarżony krzyczał do E. G. siedzącej na ławce i zwracał się do nie słowami: „ szmato z MOPS-u , „kur..o, dziw…o jeb…a „ i groził jej , mówiąc do niej : „obije ci tego ry..a , „szm..to załatwię cię”. Wówczas pokrzywdzona zwróciła się do niego by się uspokoił, ponieważ jest w pracy i jest funkcjonariuszem publicznym co jednak nie odniosło oczekiwanego rezultatu . Pokrzywdzona obawiała się gróźb oskarżonego i wniosła o jego ściganie . Dowód: zeznania świadka E. G. /k-5, 62-63/ odpis protokołu z rozprawy głównej /k- 23-25/ płyta CD z nagraniem z monitoringu wraz protokołem z odtworzenia zapisu z płyty CD /k- 26, 27/ odtworzona na rozprawie głównej w dniu 17 stycznia 2018r. k- 64/ W dniu 11 maja 2017r. A. C. z ramienia (...) w W. w ramach swoich obowiązków służbowych była obecna na rozprawie w Sądzie Rejonowym w Wałbrzychu IV Wydział Rodzinny i Nieletnich w sprawie o sygn. akt IV Nsm 35/17 o zmianę zarządzeń opiekuńczych odnośnie małoletniej J. Z. . Do A. C. dołączyła także A. M. (2) , która przez około 2 lata była koordynatorem tej rodziny i znała problem. Po złożeniu przez małoletnią J. Z. oświadczenia obecna na sali rozpraw A. C. poinformowała sąd , że J. Z. ma prowadzone sprawy karne. Wówczas J. Z. zwróciła się do niej słowami: „co ty pier.. sz szma..o”„ a oskarżony D. Z. powiedział do niej: „co ty pie… sz ku ..o” . Z uwagi na agresywne zachowanie uczestników postępowania zachowanie na salę rozpraw został wezwany pracownik ochrony M. C. . Kiedy A. C. wraz A. M. (2) oczekiwały na ogłoszenie wyroku na korytarzu oskarżony D. Z. zwrócił się do nich słowami: „pier… ne k…wy zniszczę was k…. wy z Mops- u , suk..i jeba… e, , nie będziecie chodzić ulicami, znajdę was , dopadnę was” . Pokrzywdzone z uwagi na agresję oskarżonego przestraszyły się i obawiając się spełnienia gróźb kierowanych do nich przez D. Z. poprosiły pracownika ochrony M. C. o odprowadzenie ich do samochodu. Pokrzywdzone złożyły wnioski o ściganie oskarżonego . Dowód: zeznania świadka A. C. /k- 11-12, 61-62/ / zeznania świadka A. M. (2) /k- 18-19 / odpis protokołu z rozprawy głównej /k- 21-22/ zeznania świadka M. C. /k- 41-42/ W dniu 5 lipca 2017r. MOPS w W. złożył zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa . Dowód: pisemne zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa /k- 1/ Oskarżony D. Z. nie był dotychczas karany sądownie Dowód dane o karalności /k- 13 / Oskarżony D. Z. na całym etapie postępowania nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów . W postępowaniu przygotowawczym wskazał, że nie było takiego zdarzenia aby wyzywał i groził tym paniom , powiedział tylko głośno co myśli o instytucji MOPS . Dowód: wyjaśnienia oskarżonego D. Z. /k- 33/ Przed sądem oskarżony D. Z. nadto wyjaśnił, że panią C. i panią G. spotkał w sadzie na rozprawie swojej córki zaś pani A. nie widział na oczy . Podał, że jego zdaniem chodzi o zemstę , gdyż jego córka nie miała z nimi dobrego kontaktu a pani C. w obecności nauczyciela szarpała jego córkę. Dowód: wyjaśnienia oskarżonego D. Z. /k- 61/ Sąd Rejonowy w Wałbrzychu nadto zważył, co następuje: Sprawstwo i wina oskarżonego D. Z. co do popełnienia zarzucanych mu czynów z modyfikacją wskazaną w pkt I części dyspozytywnej wyroku nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości. Na sprawstwo oskarżonego w zakresie pierwszego czynu wskazują przede wszystkim zeznania świadka E. G. , częściowo zapis z monitoringu odtworzony na rozprawie głównej w dniu 17 stycznia 2018r. oraz protokół rozprawy głównej z dnia 29 czerwca 2017r. w sprawie IV Nsm 35/17 , pisemne zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa z dnia 5 lipca 2017r. . Na sprawstwo oskarżonego w zakresie drugiego czynu wskazują zeznania świadków A. C. i A. M. (2) , częściowo zeznania świadka M. C. , protokół rozprawy głównej z dnia 1`1 maja 2017r. . w sprawie IV Nsm 35/17 i pisemne zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa z dnia 5 lipca 2017r. Pokrzywdzone E. G. , A. C. i A. M. (2) od początku postępowania zeznawały spójnie i konsekwentnie . Ich relacje są szczegółowe i logiczne, a niewielkie rozbieżności dotyczą okoliczności pobocznych i wynikają z dynamicznych przebiegów obu zdarzeń. Świadkowie ci nie mają absolutnie żadnych powodów by narażając się na odpowiedzialność karną za czyn z art. 233§1 kk , art. 234 kk i art. 238 kk zeznawać na niekorzyść oskarżonego, zaś sam oskarżony w istocie nie potrafił logicznie wskazać na okoliczność, która mogłaby podważyć wiarygodność relacji wyżej wymienionych pokrzywdzonych. Treść wypowiadanych przez oskarżonego słów mocno utkwiła pokrzywdzonym w pamięci, co nie może dziwić albowiem tego rodzaju zachowanie ze strony oskarżonego wobec pokrzywdzonych wykonujących swoje obowiązki służbowe było na tyle naganne , że mogło wywołać u nich emocje i silne odczucie dezaprobaty. Relacje pokrzywdzonych E. G. , A. C. i A. M. (2) są spontaniczne i szczegółowe a nadto znajdują potwierdzenie w protokołach rozpraw głównych z dnia 29 czerwca 2017r. i 11 maja 2017r. w sprawie Sądu Rejonowego w Wałbrzychu IV Wydział Rodzinny i Nieletnich o sygn. akt IV Nsm 35/17 , częściowo także w nagraniu z monitoringu , zeznaniach świadka M. C. i pisemnym zawiadomieniu MOPS w W. o popełnieniu przestępstwa. Odnosząc się do zeznań świadka M. C. wskazać należy , że mimo , że jak podał nie słyszał wypowiedzi oskarżonego , to bezpośrednio po zdarzeniu miał częściowe informacje o incydencie od sędzi Przewodniczącej U. D. , która po wezwaniu go na sale oświadczyła, że na korytarzu przebywają panie, którym ktoś groził oraz prosiła o zapewnienie im bezpieczeństwa na czas przerwy do ponownego wejścia na salę oraz od samych pokrzywdzonych . Świadek M. C. podał, że wyszedł z paniami z sądu na ich prośbę , gdyż wskazały, że czują się zagrożone. Wyjaśnienia oskarżonego są niewiarygodne, pozostają one w sprzeczności z dowodami osobowymi w postaci zeznań świadków E. G. , A. C. i A. M. (2) i M. C. , dowodami z protokołów rozpraw przed Sądem Rejonowym w Wałbrzychu IV Wydział Rodzinny i Nieletnich i sprowadzają w istocie do zaprzeczenia swojemu sprawstwu , co stanowi w ocenie sądu przyjętą przez niego linię obrony . Także zeznania świadków C. Z. i S. Z. – rodziców oskarżonego sąd uznał za niewiarygodne. Zdaniem sądu świadkowie ci ewidentnie zeznają na korzyść syna , co motywowane jest chęcią odciążenia oskarżonego od stawianych mu zarzutów, w czym niewątpliwie jako osoby najbliższe mają interes. Oceniając wszystkie przeprowadzone dowody, przy uwzględnieniu zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, sąd uznał, iż sprawstwo i wina oskarżonego D. Z. w przedmiocie popełnienia przypisanych mu czynów nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości. Na podstawie całokształtu okoliczności sprawy należy ocenić, iż zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona występku z art. 226§1 kk i art. 190§1kk w zw. z art. 11§2 kk . albowiem że w dniu 29 czerwca 2017r w W. , woj. (...) znieważył słowami wulgarnymi, powszechnie uznanymi za obelżywe koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej E. G. , której przysługuje ochrona prawna przewidziana dla funkcjonariuszy publicznych, podczas i w związku z pełnieniem przez nią obowiązków służbowych, grożąc jej przy tym uszkodzeniem ciała, przy czym groźby te wzbudziły u wyżej wymienionej pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione a nadto w dniu 11 maja 2017r w W. , woj. (...) znieważył słowami wulgarnymi, powszechnie uznanymi za obelżywe pedagoga D. Pieczy Zastępczej Miejskiego ośrodka Pomocy Społecznej A. C. oraz pracownika socjalnego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej A. M. (2) , którym przysługuje ochrona prawna przewidziana dla funkcjonariuszy publicznych, podczas i w związku z pełnieniem przez nie obowiązków służbowych, grożąc przy tym wyżej wymienionym uszkodzeniem ciała, przy czym groźby te wzbudziły u tychże pokrzywdzonych uzasadnioną obawę ,że zostaną spełnione. Stosownie do art. 121 ust 2 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej pracownikowi socjalnemu przysługuje ochrona prawna przewidziana dla funkcjonariuszy publicznych Oskarżony D. Z. popełnił zarzucane mu czyny z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim, albowiem chciał je popełnić. Oskarżony znał wszystkie pokrzywdzone, wiedział czym się zajmują i dlaczego stawiły się w Sądzie Rejonowym w Wałbrzychu , wiedział także , że pokrzywdzonym przysługuje ochrona prawna przewidziana dla funkcjonariuszy publicznych, co wynika bezpośrednio z relacji świadka E. G. , , która w trakcie przerwy w rozprawie w dniu 29 czerwca 2017r. próbując uspokoić oskarżonego powiedziała , że jest w pracy i jest funkcjonariuszem publicznym . Oskarżonemu w trakcie popełnienia czynów należy przypisać winę ; okoliczności wyłączające zawinienie po stronie oskarżonego nie zachodzą. Jako okoliczność obciążającą sąd uznał znaczny stopień społecznej szkodliwości obu czynów przejawiający się w agresji oskarżonego wobec kobiet - funkcjonariuszy publicznym , w miejscu publicznym jakim był korytarz sądowy. Okoliczności łagodzących po stronie oskarżonego sąd się nie dopatrzył . W ocenie sądu wymierzona oskarżonemu za oba czyny , przy przyjęciu , że zostały popełnione w warunkach art. 91§1 kk kara ograniczenia wolności w wymiarze 4 miesięcy z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie jest współmierna do stopnia zawinienia oskarżonego oraz społecznej szkodliwości czynów. Sąd wymierzając karę baczył na osobowość oskarżonego , jego właściwości i warunki osobiste oraz rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstw ( które godziło w poczucie bezpieczeństwa, komfort pełnionych obowiązków oraz prestiż i autorytet pokrzywdzonych ). Przy wymiarze kary sąd uwzględnił nadto cele kary tak w zakresie prewencji szczególnej jak i ogólnej. Mając na uwadze , iż oskarżony pracuje jedynie dorywczo wykonanie orzeczonej kary jest realne . Na podstawie art. 624§ 1kpk orzeczono o kosztach procesu zwalniając oskarżonego od wydatków i nie wymierzając opłaty z uwagi na jego sytuację materialną