Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie, IX W 451/18

Sygn. akt IX W 451/18 WYROK ZAOCZNY (wobec G. K. (1) i K. K. ) W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 marca 2018 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Wojciech Kottik Protokolant: Anna Ostromecka w obecności oskarżyciela publ. P. S. po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2018 r. sprawy: 1. G. K. (1) córki E. i R. z domu S. ur. (...) w O. 2. K. K. syna F. i G. z domu B. ur. (...) w O. 3. W. T. (1) córki F. i G. z domu B. ur. (...) w O. obwinionych o to, że: - do dnia 09 października 2017 r., będąc współwłaścicielami nieruchomości w miejscowości (...) (gm. D. ) nie dokonywali pozbywania się zebranych na terenie nieruchomości nieczystości ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi, - w miejscu i czasie jak wyżej nie udokumentowali w formie umowy, korzystania z usług wykonywanych przez gminną jednostkę organizacyjną lub przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie opróżnienia zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych - tj. za wykroczenia z art. 10 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 3b oraz art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13.09.1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ORZEKA: I. obwinionych G. K. (1) , K. K. i W. T. (1) uznaje za winnych popełnienia zarzucanego im czynu z art. 10 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 3b oraz art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13.09.1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach i za to na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach skazuje ich na kary po 300,- (trzysta) złotych grzywny; II. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwalnia obwinionych od kosztów postępowania i opłat. UZASADNIENIE Sąd ustalił, następujący stan faktyczny: Obwinieni G. K. (1) , K. K. i W. T. (1) wraz z rodziną mieszkają w budynku wielorodzinnym o nr (...) położonym w miejscowości G. w gm. D. . W budynku tym, oprócz obwinionych mieszka na stałe jeszcze niepełnosprawny mąż obwinionej N. T. i dwoje jej dzieci oraz pomieszkuje M. K. (1) . Na terenie posesji znajduje się niezarejestrowane dwukomorowe szambo o nieznanej pojemności od którego urządzono nielegalny odpływ na teren działki należącej do M. K. (2) . W dniu 09 października 2017 r., sąsiadka obwinionych D. T. (1) zawiadomiła Straż Miejską w O. , posterunek w D. o wylewaniu na pole zawartości szamba z budynku obwinionych. Kiedy przedstawiciele straży udali się na miejsce ustalili, że doszło do wycieku z położonego w budynku gospodarczym szamba i nieczystości z tego przepełnionego zbiornika nielegalnie poprowadzonym odpływem wyciekają na działkę M. K. (2) . W rozmowie ze zgłaszającą i M. K. ustalili, że co najmniej od 07 października 2017 r., M. K. (1) wywoził taczką zawartość szamba do wspólnego ogródka co zgłaszający zarejestrowali kamerą w telefonie komórkowym. Jak ustalili strażnicy na podstawie informacji z Urzędu Gminy w D. średnie miesięczne zużycie w budynku obwinionych wynosi 2,16 m 3 a żadna z wyspecjalizowanych firm zajmujących się opróżnianiem szamb na terenie gm. D. nie wykonywała takich usług na rzecz obwinionych. (dowody: notatka urzędowa – k. 1-3, 8, 25; płyta z nagraniem – k. 4, szkic geodezyjny z naniesionymi danymi – k. 5; zdjęcia –k. 6, 26-27; dane dotyczące karalności – k. 34-39, 45-46; częściowo wyjaśnienia W. T. k. 57; zeznania D. T. k. 57v; zeznania A. B. k. 57v) Obwiniona W. T. (1) przesłuchana zarówno w trakcie czynności wyjaśniających jak i na rozprawie nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej wykroczeń i wyjaśniła, że mieszka na tej nieruchomości dopiero od maja 2017 r., a że pracuje codziennie do godz. 17-tej nie interesowała się kwestią wywożenia szamba. Podkreśliła, że to jej matka G. K. (1) zajmowała się tymi sprawami a ona nie miała nawet możliwości i czasu żeby się tym zajmować. Nie zaprzeczyła aby to ona była widoczna na jednym z nagrań obrazujących wywożenie taczką zawartości szamba do ogrodu przez M. K. . (wyjaśnienia obwinionej k. 57) Obwinieni G. K. (1) i K. K. nie podjęli awizowanych wezwań na rozprawę, nie stawili się na nią. Natomiast G. K. skierowała do Straży Miejskiej pismo (pod którym podpisali się również pozostali obwinieni) w którym wskazała, że rachunki za wywóz szamba wyrzuciła po śmierci męża (która miała miejsce 6 lat temu) Wskazywała w nim również, że Straż Miejska powinna się zająć szambem zgłaszających tj. D. T. i M. K. (k. 28) Sąd zważył, co następuje: W ocenie Sądu wyjaśnienia obwinionych nie zasługują na wiarę i stanowią jedynie przejaw linii obrony przyjętej przez nich, a mającej na celu uniknięcie odpowiedzialności za zarzucane wykroczenia. Wyjaśnienia te są sprzeczne nie tylko z zeznaniami świadków przesłuchanych w tej sprawie, nie tylko strażnika miejskiego, ale również D. T. i przede wszystkim ze zgromadzonymi w tej sprawie dowodami nieosobowymi tj. nagraniem z telefonu komórkowego zgłaszającej i zdjęciami wykonanymi przez interweniujących strażników. Z nagrania tego wynika, że to co w dniu 07 października 2017 r., wywoził taczkami M. K. (1) do zachwaszczonego ogrodu z cala pewnością nie było gnojowicą („gnojówką”) jak próbowali wywodzić obwinieni, a z całą pewnością zawartością szamba zawierającego tzw. ścieki bytowe. Świadczył o tym również charakterystyczny fetor, który unosił się jeszcze dwa dni później podczas interwencji strażników miejskich. Zarówno D. T. jak i A. B. wyraźnie stwierdzili, że ślady jakie ujawnili na posesji obwinionych świadczyły jednoznacznie, że szambo należące do obwinionych było opróżniane tylko poprzez wywożenie części jego zawartości taczkami przez M. K. i poprzez urządzenie z niego nielegalnego odpływu na działkę zgłaszających. Z przeprowadzonych przez strażników ustaleń wynikało, że miesięczne zużycie wody w gospodarstwie obwinionych przekracza 2 m 3 co oznacza, że ujawnione przez strażników szambo musiało zapełniać się bardzo szybko i jego zawartość musiał być opróżniana, a w świetle zgromadzonych dowodów niewątpliwie działo się to w sposób wskazany wyżej. Obwinieni nie przedstawili żadnych dowodów aby szambo było opróżniane przez wyspecjalizowaną firmę zajmującą się tego typu działalnością. Jak ustalili to strażnicy, żadna z takich firm działających na terenie gminy D. nie wykonywała usług na rzecz obwinionych. Nawet przyjmując za prawdziwe twierdzenia obwinionej G. K. , że dowody wykonywania takich usług przechowywał jej mąż zmarły przed sześcioma laty, to oznacza, że od co najmniej 6 lat nie było wywożone nieczystości ciekłe z tej nieruchomości. Z nagrania przedłożonego przez D. T. (plik o nr (...) ) może wynikać, że w dniu 07.10.2017 r., kiedy zgłaszająca nagrywała M. K. podczas wywożenia przez niego zawartości szamba była obecna przy tej czynności również W. T. , która nie zaprzeczyła, że to ona jest widoczna na tym nagraniu. Tym samym podważa to twierdzenia tej obwinionej, że nie miała ona wiedzy na temat tego, co dzieje się z nieczystościami pochodzącymi m. in. z jej gospodarstwa. Nadto z dokumentacji zdjęciowej wykonanej w dniu kontroli przez strażników miejskich wynika bezspornie, że do zanieczyszczenia działki zgłaszających doszło bezsprzecznie na skutek wycieku z szamba należącego do obwinionych. Sąd w całości podzielił zeznania świadka D. T. (1) , mimo świadomości ostrego konfliktu jaki istnieje między tym świadkiem, jej konkubentem a obwinionymi. W przekonaniu Sądu nie ma żadnych racjonalnych powodów aby zeznania te uznać za niewiarygodne, tym bardziej, że znajdują potwierdzenie zarówno w dokumentacji filmowej jak i zdjęciowej wykonanej nie tylko przez tego świadka ale przez strażników miejskich. Podobnie Sąd ocenił zeznania świadka – strażnika miejskiego A. B. . Należy podkreślić, iż wymieniony jest dla obwinionych osobą zupełnie obcą, nieznającą ich osobiście ani z racji pełnionych obowiązków służbowych ani prywatnie, stąd nie miał w przekonaniu Sądu, najmniejszego interesu w tym, by przedstawiać fakty w sposób jednostronny, na korzyść jednej ze stron. Wymieniony zeznawał na okoliczności związane z jego pracą zawodową i z tego względu, nie wykazując osobistego zaangażowania w sprawę, nie był zainteresowany również wynikiem postępowania, co dodatkowo stanowi o jego bezstronności. W przekonaniu Sądu wiarygodne są także omawiane wyżej dowody w postaci zarówno plików filmowych jak i zdjęć, bo nie przedstawiono żadnych dowodów aby były one w jakikolwiek sposób zmanipulowane. Uwzględniając powyższe wina obwinionych została wykazana przeprowadzonymi na rozprawie dowodami, a polegała na tym, że do dnia 09 października 2017 r., będąc współwłaścicielami nieruchomości w miejscowości (...) gm. D. , nie dokonywali pozbywania się zebranych na terenie nieruchomości nieczystości ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi oraz w miejscu i czasie jak wyżej nie udokumentowali w formie umowy korzystania z usług wykonywanych przez gminną jednostkę organizacyjną lub przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, czym wyczerpali znamiona wykroczeń określonych w przepisach art. 10 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 3b oraz art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. , o utrzymaniu czystości i porządku w gminach Podstawową okolicznością obciążającą przy wymiarze kar obwinionym była wysoka społeczna szkodliwość ich czynu. Doprowadzenie na skutek zaniedbania do przepełnienia zbiorników szamba powodowało nie tylko powstanie wycieku zgromadzonych w nim nieczystości co stwarzało negatywne skutki nie tylko w postaci zanieczyszczenia środowiska na terenie, na którym doszło do wycieku, ale również stanowiło zagrożenie również epidemiologiczne dla zgłaszających a nawet samych obwinionych. Wieloletnie zaniedbywanie obowiązku opróżniania szamba i wylewanie jego zawartości na przyległy teren mogło doprowadzić do zanieczyszczenia również wód gruntowych i tym samym studni z której korzystają także obwinieni. Takie nieroztropne i krótkowzroczne działania niewątpliwie mogły również zagrażać tym samym również i obwinionym. Dla takiej postawy nie może być żadnym usprawiedliwieniem niewiedza na którą powoływała się obwiniona W. T. , bo mieszkając z 4-osobową rodziną w tej nieruchomości i wytwarzając tym samym nieczystości powinna zainteresować się jak są one usuwane, a nie „umywać od tego ręce” twierdząc, że wszystkim zajmowała się jej matka. Jako dodatkową okoliczność obciążającą Sąd uznał dotychczasową karalność obwinionych G. K. i W. T. (k. 34, 37, 39, 45, 46) Sąd w zachowaniu obwinionych, poza ich niewątpliwie trudną sytuacja materialną nie dopatrzył się żadnych istotnych okoliczności łagodzących. Wymierzona obwinionym kara grzywny jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości przypisanych im czynów i stopnia zawinienia, a także spełni swoje cele w zakresie prewencji generalnej i indywidualnej, a przede wszystkim wdroży ich do poszanowania norm prawnych. Z uwagi na niewątpliwie trudną sytuację materialną obwinionych na podst. art. 119 k.p.w. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k zwolniono ich od obowiązku uiszczenia kosztów postępowania i opłaty.