Postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy, II Ca 283/18

​ Sygn. akt II Ca 283/18 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2018r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Piotr Rajczakowski Sędziowie: SO Agnieszka Terpiłowska ​ SO Maciej Ejsmont po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2018r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi powoda E. K. oraz (...) Sp. z o.o. w S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 7 lipca 2016r., sygn. akt II Ca 457/16, w sprawie przeciwko Gminie S. o zapłatę 13.450 zł p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. (...) UZASADNIENIE (...) Sp. z o.o. w S. oraz E. K. wnieśli kolejną już skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia (...) , sygn. akt (...) , powołując jako podstawę wznowienia nieważność postępowania. Sąd Okręgowy zważył. Skarga podlegała odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi o wznowienie postępowania, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy zostały spełnione określone w art. 410 § 1 kpc konieczne warunki umożliwiające jej rozpoznanie. Zgodnie treścią powołanego przepisu Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Na tym wstępnym etapie postępowania sąd dokonuje zatem oceny wskazanych przez skarżącego podstaw wznowienia postępowania pod kątem ustawowej ich dopuszczalności, a więc czy są to podstawy wymienione w art. 401 kpc – 403 kpc . Przy czym oparcie skargi przez stronę na ustawowych podstawach nie oznacza tylko wskazania określonej podstawy prawnej, ale także wymaga przytoczenia takich okoliczności, które uzasadniałyby jej powołanie, a ocena przez Sąd już na tym etapie postępowania, czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia nie ogranicza się do badania, czy okoliczności wskazane przez skarżącego podpadają pod wskazaną podstawę wznowienia, lecz obejmuje także badanie, czy podstawa wznowienia rzeczywiście istnieje (zob. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 października 2015r., IV CZ 24/15, Wyd. Lex nr 1936739, a także uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 25 maja 2016r., V CZ 19/16, Wyd. Lex nr 2056892). Skarżący natomiast ani nie wskazali okoliczności, z których miałyby wynikać podstawy nieważności z art. 401 kpc , ani nawet nie podali, która z przesłanek nieważności wymienionych w tym przepisie miałaby zaistnieć jako powyższa podstawa wznowienia, co tym bardziej uniemożliwiało stwierdzenie przez Sąd rzeczywistego istnienia takiej podstawy i co prowadziło do odrzucenia skargi, jako oczywiście nieopartej na ustawowej podstawie wznowienia. Niezależnie od powyższych rozważań Sąd Okręgowy ponadto zauważa, że (...) Sp. z o.o. w S. nawet nie była stroną postępowania w sprawie (...) ( (...) ), a jednocześnie skarżący nie podjęli próby wykazania jej legitymacji w sprawie objętej skargą, a tym samym i w sprawie niniejszej ze skargi o wznowienie. Mając na uwadze powyższe względy Sąd Okręgowy, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 410 § 1 k.p.c. , orzekł jak w postanowieniu. (...)