Orzeczenie z SAOS
Postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach, III Cz 1489/17
Data orzeczenia: 9 stycznia 2018.
To orzeczenie opublikowano w SAOS. Tekst pochodzi z SAOS, dane osobowe zakrył sąd. SAOS ma tylko część orzeczeń, więc nie zawsze znajdziesz tu całą sprawę.
Zmiana albo uchylenie orzeczenia nie dowodzi błędu sądu. Brak wpisu nie znaczy, że orzeczenia nie zaskarżono: SAOS ma tylko część orzeczeń. Jak to liczymy
SAOS wylicza przepisy, które sąd przywołał w orzeczeniu. To nie musi być zarzut ani podstawa skazania.
Pokaż pełny tekst (10 154 znaki)
Sygn. akt III Cz 1489/17 POSTANOWIENIE Dnia 9 stycznia 2018 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący-Sędzia SO Arkadia Wyraz - Wieczorek Sędziowie SO Anna Hajda SR (del.) Maryla Majewska - Lewandowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2018 roku w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku (...) w Ł. , B. M. i L. M. , K. S. (1) , (...) w K. , (...) w Ł. i (...) w W. z udziałem M. M. , E. M. , T. K. i K. S. (2) o egzekucję świadczeń pieniężnych w przedmiocie nadzoru sądu nad egzekucją z nieruchomości prowadzoną przez (...) R. M. pod sygn. akt Km 80/10, Km 1109/10, Km 831/11, Km 2403/11, Km 178/12, Km 6/13, Km 639/14 oraz Km 953/14 na skutek zażalenia dłużników na postanowienie Sądu Rejonowego w (...) z dnia 11 grudnia 2015 roku, sygn. akt I Co 439/13 postanawia: oddalić zażalenie. SSR (del.) Maryla Majewska - Lewandowska SSO Arkadia Wyraz - Wieczorek SSO Anna Hajda Sygn. akt III Cz 1489/17 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w (...) z urzędu wyjaśnił zawarte w sentencji postanowienia z dnia 3 listopada 2014 roku rozstrzygnięcie o udzieleniu przybicia wskazując, że jego przedmiotem jest nieruchomość lokalowa objęta księgą wieczystą nr (...) stanowiąca lokal użytkowy nr (...) w budynku nr (...) , położony przy Placu (...) w R. , o powierzchni 102,30 m ( 2) , z którego własnością związany jest udział (...) w nieruchomości wspólnej, którą stanowi prawo użytkowania wieczystego działki gruntu nr (...) objętej księgą wieczystą nr (...) oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokalu. W uzasadnieniu wskazał, że 30 stycznia 2014 roku Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (...) R. M. przystąpił do opisu i oszacowania nieruchomości lokalowej objętej księgą wieczystą nr (...) stanowiącej lokal użytkowy nr (...) w budynku nr (...) , położony przy ulicy (...) w R. , o powierzchni 102,30 m ( 2) , z którego własnością związany jest udział (...) w nieruchomości wspólnej, którą stanowi prawo użytkowania wieczystego działki gruntu nr (...) objętej księgą wieczystą nr (...) oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokalu i dalej, że 28 października 2014 roku odbyła się pierwsza licytacja wyżej wskazanej nieruchomości. Przystępując do licytacji komornik przedstawił przedmiot przetargu. Przedmiotem przetargu była nieruchomość położona w miejscowości R. , przy ulicy (...) , posiadająca założoną księgę wieczystą w Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w (...) nr (...) . Najwyższą cenę tj. 156.100 złotych zaoferował licytant T. K. i K. S. (2) . 3 listopada 2014 roku w sprawie wydano postanowienie o udzieleniu przybicia lokalu użytkowego stanowiącego odrębną nieruchomość o powierzchni użytkowej 102,30 m ( 2) położonego w R. przy ul. (...) , dla którego Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...) , będącego przedmiotem przetargu w dniu 28 października 2014 roku, na rzecz nabywców T. K. i K. S. (2) z udziałami po ½ części za cenę 156.100 zł. Dalej Sąd Rejonowy podniósł, że postanowieniem z dnia 13 października 2015 roku, sygn. akt III Cz 674/15 Sąd Okręgowy w Gliwicach uchylił postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 15 stycznia 2015 roku, sygn. akt I Co 439/13 o przysądzeniu lokalu użytkowego będącego przedmiotem egzekucji w niniejszej sprawie i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w (...) do ponownego rozpoznania pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu zalecono Sądowi Rejonowemu ustalenie jaki był przedmiot przetargu i zakres przybicia. Wskazał rozważenie wydania z urzędu postanowienia z dnia 352 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. , a następnie ustalenie czy zachodzą podstawy do przysądzenia własności na rzecz nabywców przy uwzględnieniu opisanej zasady, zgodnie z którą postanowienie o przysądzeniu przedmiotu egzekucji po zakończeniu licytacji i udzieleniu przybicia pod względem przedmiotowym powinno odpowiadać opisowi sporządzonemu w trybie art. 947 k.p.c. W ocenie Sądu Rejonowego zasadnym było dokonanie wykładni postanowienia o udzieleniu przybicia z dnia 3 listopada 2014 roku. Przywołał art. 352 k.p.c. , w związku z art. 361 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. , w myśl którego sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. A następnie stwierdził, że sąd powinien formułować swoje rozstrzygnięcia precyzyjnie, w sposób jasny i nie budzący wątpliwości, a w przypadku gdy tak się nie stało obowiązany jest na podstawie art. 352 k.p.c. dokonać wykładni orzeczenia i to nie tylko na wniosek strony lub osoby zainteresowanej, ale także z urzędu. W ocenie Sądu Rejonowego w rozpoznawanej sprawie zachodziła konieczność dokonania wykładni postanowienia z dnia 3 listopada 2014 roku o udzieleniu przybicia poprzez wyjaśnienie wątpliwości co do przedmiotu przetargu z dnia 28 października 2014 roku i zakresu udzielonego przybicia. Wskazał na art. 947 k.p.c. i 974 k.p.c. oraz art. 990 k.p.c. Wyjaśnił, że w doktrynie wskazuje się, że treść postanowienia o udzieleniu przybicia w zakresie oznaczenia nieruchomości powinna odpowiadać oznaczeniu nieruchomości w protokole opisu i oszacowania sporządzonym przez komornika, a więc powinna zawierać informacje o położeniu nieruchomości, o obszarze nieruchomości (w miarę możliwości), numerze księgi wieczystej lub zbiorze dokumentów, częściach składowych, przynależnościach oraz prawach związanych z jej własnością i prawach obciążających nieruchomość. A gdy nieruchomość jest zabudowana, należy określić budowle, podać ich charakter, a w przypadku nieruchomości rolnej, dodatkowo jakość i klasę gruntów ornych oraz w miarę potrzeby charakter gospodarstwa rolnego. Treść postanowienia o przybiciu w zakresie oznaczenia nieruchomości winna również odpowiadać przepisom ustawy o księgach wieczystych i hipotece . Jeżeli stwierdzone zostaną niezgodności pomiędzy danymi zawartymi w księdze wieczystej a opisem i oszacowaniem, sąd oznaczy nieruchomość według danych z protokołu opisu i oszacowania. Odnosząc te rozważania do rozpoznawanej sprawy Sąd Rejonowy stwierdził, że z treści księgi wieczystej nr (...) wynika, że z prawem własności nieruchomości lokalowej objętej tą księgą związany jest udział (...) w nieruchomości wspólnej, którą stanowi prawo użytkowania wieczystego działki gruntu nr (...) objętej księgą wieczystą nr (...) (w protokole opisu i oszacowania komornik wskazuje numer księgi wieczystej przed migracją - KW (...) ) oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokalu. Dokonując opisu i oszacowania 30 stycznia 2014 roku komornik wymienił w protokole, zgodnie z art. 947 § 1 k.p.c. , związany z przedmiotową nieruchomością udział w prawie użytkowania wieczystego gruntu oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokalu. Po dokonaniu opisu i oszacowania nie nastąpiły zmiany w stanie faktycznym i prawnym nieruchomości. Tak zatem przedmiot przetargu, zgodnie z art. 974 k.p.c. , obejmował powyższy udział, mimo jego niewskazania przez komornika w protokole licytacji. W konsekwencji zakres przybicia określony postanowieniem z dnia 3 listopada 2014 roku musi obejmować także wyżej opisany udział w prawie użytkowania wieczystego. Z rozstrzygnięciem nie zgodzili się dłużnicy zaskarżając postanowienie w całości zarzucając naruszenie art. 386 § 6 k.p.c. wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie było uzasadnione. Wbrew stanowisku skarżącego, wyrażonemu w uzasadnieniu zażalenia, Sąd Rejonowy wskazał, że z urzędu dokonał wykładni wydanego w dniu 3 listopada 2014 r., sygn. akt I Co 439/13 postanowienia o udzieleniu przybicia, a jako podstawę prawną wydanego postanowienia powołał art. 352 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Nie jest także zasadny zarzut naruszenia art. 386 § 6 k.p.c. w części, w jakiej Sąd Rejonowy wykonywał na tym etapie postępowania zalecenia Sądu Okręgowego zawarte w uzasadnianiu postanowienia tego Sądu z dnia 13 października 2015 r.. Podnieść należy, że Sąd Rejonowy ustalił, że 30 stycznia 2014 roku Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (...) R. M. przystąpił do opisu i oszacowania nieruchomości lokalowej objętej księgą wieczystą nr (...) stanowiącej lokal użytkowy nr (...) w budynku nr (...) , położony przy ulicy (...) w R. , o powierzchni 102,30 m 2 , z którego własnością związany jest udział (...) w nieruchomości wspólnej, którą stanowi prawo użytkowania wieczystego działki gruntu nr (...) objętej księgą wieczystą nr (...) oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokalu. Dodać należy, że wartość nieruchomości ustalono na kwotę 205.900 zł przy uwzględnieniu również praw związanych z nieruchomością. Wprawdzie w obwieszczeniu o pierwszej licytacji już takich szczegółowych informacji nie zawarto, ale też ani z akt postępowania egzekucyjnego Km 80/10, ani akt I Co 2206/16 nie wynika, by ktokolwiek miał wątpliwości co do przedmiotu przetargu. Sami dłużnicy w zażaleniu złożonym na postanowienie Sądu Rejonowego w Raciborzu o przysądzeniu własności, z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I Co 439/13 tej wątpliwości nie mieli, a rozpoznający zażalenie dłużników Sąd Okręgowy nieścisłość tę dostrzegł z urzędu i dla uniknięcia wątpliwości przy dokonywaniu odpowiedniego wpisu w księdze wieczystej nakazał zbadać te kwestie w ramach wydanych Sądowi Rejonowemu zaleceń. Na przedmiot przetargu zgodny z opisem i oszacowaniem nieruchomości wskazuje także cena wywołania, która został ustalona jako 3/4 sumy oszacowania. Z tych przyczyn Sąd Rejonowy zasadnie, stosownie do zaleceń Sądu Okręgowego, po poczynieniu ustaleń, dokonał wykładni postanowienia z dnia 3 listopada 2014 r., sygn. akt I Co 439/13, co czyni zażalenie bezzasadnym. Mając na uwadze wskazane okoliczności Sąd Okręgowy oddalił zażalenie na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. SSR (del.) Maryla Majewska - Lewandowska SSO Arkadia Wyraz - Wieczorek SSO Anna Hajda