Postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu, III K 10/18

POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2018 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale III Karnym w składzie: Przewodnicząca: SSO Karolina Siwierska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Jacka Derdy po rozpoznaniu sprawy skazanego H. N. z urzędu w przedmiocie umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego postanawia 1. na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzyć postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, 2. na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE H. N. P. S. był karany sądownie następującymi wyrokami: I. wyrokiem Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 23. 11. 2011 r. w sprawie o sygn. akt II K 1221/11, II. wyrokiem Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 13. 04. 2012 r. w sprawie o sygn. akt II K 194/12, III. wyrokiem Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 21. 05. 2012 r. w sprawie o sygn. akt II K 400/1`2, IV. wyrokiem Sądu Rejonowego w Nowym Tomyślu z dnia 17. 09. 2012 r. w sprawie o sygn. akt II K 813/11, V. wyrokiem Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 20. 09. 2012 r. w sprawie o sygn. akt II K 799/12, VI. wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 3. 06. 2015 r. w sprawie o sygn. akt II K 231/12, Ostatnim wyrokiem wydanym wobec skazanego był wyrok łączny Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 17. 05. 2017 r., sygn. akt III K 26/17. W postępowaniu tym uwzględniono wszystkie dotychczasowe skazania H. N. . Pismem z dnia 11. 12. 2017 r. uzupełnionym pismem z dnia 8. 01. 2018 r. skazany wniósł o wydanie nowego wyroku łącznego. Sąd zważył, co następuje: Wniosek H. N. okazał niezasadny i nie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek skazanego o wydanie wyroku łącznego obejmuje bowiem te same skazania, które były już brane pod uwagę w poprzednim postępowaniu zakończonym wydaniem wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 17. 05. 2017 r., sygn. akt III K 26/17. Wyrok ten jest prawomocny i podlega wykonaniu. W tej sytuacji zachodzi oczywista bezpodstawność wniosku o wydanie kolejnego wyroku łącznego z uwagi na tzw. powagę rzeczy osądzonej stanowiącą przesłankę umorzenia postępowania, o jakiej mowa w art. 17 § 1 pkt. 7 k.p.k. Zgodnie z treścią tego przepisu Sąd umarza postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby, gdy zostało prawomocnie zakończone albo wszczęte wcześniej toczy się. Sąd podzielił przy tym stanowisko Sądu Apelacyjnego w Białymstoku zawarte w postanowieniu z dnia 12. 12. 1997 r. (II AKz 305/97, OSA 1998/10/61), zgodnie z którym jeżeli weźmie się pod uwagę fakt, że postępowanie w kwestii wyroku łącznego, choć może mieć miejsce tylko i wyłącznie w stosunku do zbiegających się skazań prawomocnych, nie należy do postępowania wykonawczego, a jest ono w gruncie rzeczy dalszym ciągiem i uzupełnieniem postępowania jurysdykcyjnego, to w tej sytuacji, po wpłynięciu wniosku o wydanie wyroku łącznego, sąd powinien rozważyć m.in. czy nie zachodzi oczywista bezpodstawność zgłoszonego w tej kwestii wniosku. A ta może między innymi wynikać z art. 11 pkt. 7 k.p.k. (obecnie art. 17 § 1 pkt. 7 k.p.k. ) - prawomocność ukończonego w tej kwestii postępowania (powaga rzeczy osądzonej). Biorąc pod uwagę fakt, że taka właśnie sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skazanego i wydania kolejnego wyroku łącznego, wobec czego Sąd umorzył postępowanie. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie przepisów powołanych w pkt. 2 postanowienia. SSO Karolina Siwierska