wokanda

Orzeczenie z SAOS

Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze, II W 1046/17

Data orzeczenia: 4 stycznia 2018.

To orzeczenie opublikowano w SAOS. Tekst pochodzi z SAOS, dane osobowe zakrył sąd. SAOS ma tylko część orzeczeń, więc nie zawsze znajdziesz tu całą sprawę.

Sąd
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
Wydział
II Wydział Karny
Data
04.01.2018
Rodzaj
wyrok
Sygnatura
II W 1046/17
II — numer wydziału, W — rodzaj sprawy: wykroczenia, 1046 — numer kolejny sprawy w tym roku, 17 — rok, w którym sprawa wpłynęła (2017).
Repertorium
W: Wykroczenia
Czas sprawy
6,1 mies. to nasz szacunek: od roku 2017 z sygnatury do daty tego orzeczenia
Skład
Źródło
orzeczenie w SAOS

Przepisy przywołane w orzeczeniu

SAOS wylicza przepisy, które sąd przywołał w orzeczeniu. To nie musi być zarzut ani podstawa skazania.

Tekst orzeczenia

Pokaż pełny tekst (5 742 znaki)
Sygn. akt II W 1046/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 04 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze - Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący SSR Wojciech Grzebień Protokolant Żaneta Wawrzyniec po rozpoznaniu w dniu 04 stycznia 2018 roku sprawy przeciwko M. P. córki J. i B. urodzonej (...) w O. oskarżonej o to, że : w J. , w okresie od 26.07.2014r.-26.07.2016r. uporczywie nie wpłacała w ustawowo określonym terminie na konto Urzędu Skarbowego w J. podatku od towarów i usług za czerwiec 2014r.-czerwiec 2016r. w łącznej kwocie 11.932 zł., powyższe stanowi naruszenie przepisu art. 103 ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 zm.). to jest o wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 k.k.s. I. uznaje oskarżoną M. P. za winną popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 57 § 1 kks i za to na podstawie art. 57 § 1 kks wymierza jej karę grzywny w wysokości 1000 (jednego tysiąca) złotych, II. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks , zwalnia oskarżoną od ponoszenia kosztów postępowania w niniejszej sprawie, obciążając nimi Skarb Państwa i nie obciąża jej opłatą sądową, zaś na mocy art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze , zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. D. B. z J. , kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu oskarżonej, oraz 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych tytułem zwrotu podatku VAT. - 1 - Sygn. akt II W 1046/17 UZASADNIENIE W wyniku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny. Oskarżona M. P. prowadzi własną działalność gospodarczą od kilku lat. Z tego tytułu zobowiązana jest wpłacać ustawowo do Urzędu Skarbowego w J. w określonym terminie podatek od towarów i usług. W w/w ustawowym terminie, tj. od 26.07. 2014r. do 26.07.2016r. nie wpłaciła na konto Urzędu Skarbowego w/w podatku od towarów i usług w kwocie 11.932 zł. za okres od czerwca 2014r. do czerwca 2016r. Dowód: - lista zaległości podatkowych oskarżonej k. 3-4,19 - zestawienie danych z deklaracji VAT- k. 5 Oskarżona była kilkakrotnie wzywana do Urzędu Skarbowego w J. celem złożenia wyjaśnień na okoliczność niepłacenia w/w podatków. Oskarżona M. P. nie stawiła się i nie złożyła żadnych wyjaśnień. Nie uiściła też zaległych podatków. Jak ustalił organ skarbowy, oskarżona ta opuściła miejsce dotychczasowego zamieszkania i nie zdołano ustalić jej aktualnego miejsca pobytu. To samo dotyczy też pomieszczeń, w których prowadziła ona swoja działalność gospodarczą. Dowód: - nieodebrane pisma z Urzędu Skarbowego k. 6-8, k.11, k. 12-13, k. 15-16, k. 21 Ponieważ nie zdołano ustalić miejsca pobytu oskarżonej organ procesowy wydał postanowienie o prowadzeniu sprawy w trybie dla nieobecnych. Dowód: - postanowienie o prowadzeniu sprawy w trybie dla nieobecnych k. 17. Zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i przed Sądem nie zostało ustalone miejsce pobytu M. P. . Z uwagi na powyższe sprawa, również przed Sądem rozpoznana została w trybie dla nieobecnych. Sąd stwierdził co następuje: W świetle zebranych w sprawie dowodów sprawstwo i wina oskarżonej w zakresie zarzucanego jej czynu nie budzą wątpliwości. M. P. , jak wynika z ustaleń Sądu, świadomie i celowo zerwała wszelkie kontakty z urzędem Skarbowym w J. . Nie reagowała na wezwania, zmieniła miejsce zamieszkania nie informując o tym stosownych organów. Nie zgłosiła się też aby sama od siebie wyjaśnić powody niepłacenia podatków. Oczywiście nie uiściła też zaległych podatków. Zachowanie tej oskarżonej należy rozpatrywać w kategoriach świadomego, celowego i uporczywego uchylania się od płacenia przedmiotowych podatków. Oskarżona ta bezzasadnie nie zgłosiła się przez cały czas na wezwania Urzędu Skarbowego w J. , nie zapłaciła zaległych podatków. Nie powołała się na żadne (również obiektywne) przesłanki, które mogłyby, przynajmniej częściowo usprawiedliwić niepłacenie przez nią podatków (np. długotrwała choroba, itp.). całkowicie zerwała kontakty z Urzędem Skarbowym w J. , zmieniła miejsce zamieszkania nie informując o tym stosownych organów i nie wskazując nowego miejsca pobytu. Taka postawa musi być, biorąc pod uwagę długi okres niepłacenia podatków, rozpatrywana w kategoriach świadomego i uporczywego uchylania się od płacenia w/w podatków w zarzucanym okresie czasu. Dokonując oceny wiarygodności występujących w sprawie dokumentów Sąd stwierdził co następuje; wszystkie występujące w sprawie dokumenty publiczne mają charakter wiarygodny i rzetelny. Oskarżona M. P. działaniem swoim wyczerpała ustawowe znamiona wykroczenia z art. 57 § 1 kks . W J. bowiem, w okresie od 26.07.2014r. – 26.07.2016r. uporczywie nie wpłacała w ustawowo określonym terminie na konto Urzędu Skarbowego w J. podatku od towarów i usług za czerwiec 2014r. – czerwiec 2016r. w łącznej kwocie 11.932 zł., powyższe stanowi naruszenie przepisu art. 103 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (DzU Nr 54, poz. 535 zm.). Jako okoliczność obciążającą dla M. P. Sąd uwzględnił wysoki stopień szkodliwości społecznej zarzucanego jej czynu, przejawiający się nagminnością tego rodzaju wykroczenia tak na tutejszym terenie jak i w skali całego kraju. Jako okoliczność łagodzącą Sąd uwzględnił dotychczasową niekaralność sądową tej oskarżonej. Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, Sąd uznał, że właściwą karą zasadniczą dla M. P. będzie kara grzywny. Za współmierną, dostosowaną do stopnia zawinienia i szkodliwości społecznej czynu oraz możliwości majątkowych oskarżonej Sąd uznał grzywnę w kwocie 1000 zł. Kara w takiej właśnie wysokości spełni swoją odpowiednią rolę społeczną. Orzeczenie o kosztach Sąd wydał w oparciu o przepis art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks .

Szukaj innego orzeczenia

Cytuj tę stronę

Gotowy przypis do strony „Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze, II W 1046/17”:

Źródło: sady (cpdp.media/sady), na podstawie orzeczeń opublikowanych w SAOS i danych MS; stan danych na 13.10.2026. Strona: Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze, II W 1046/17.

Stały link:

https://cpdp.media/sady/orzeczenie/329312

Poprawki zapisujemy w dzienniku korekt.